Czas synchronizacji błysku (X-sync) oznacza najkrótszy czas naświetlania, przy którym przy migawce szczelinowej matryca/klatka jest jednocześnie w pełni odsłonięta. Wtedy pojedynczy błysk lampy może równomiernie doświetlić cały kadr.
W praktyce X-sync jest parametrem aparatu, zależnym od konstrukcji migawki i elektroniki: w starszych konstrukcjach często spotyka się 1/60 s lub 1/125 s, a w wielu nowszych lustrzankach i bezlusterkowcach wartości rzędu 1/200–1/250 s. W przypadku migawki centralnej limit bywa znacznie mniej restrykcyjny, a synchronizacja może działać przy bardzo krótkich czasach.
Dlaczego jako odpowiedź pojawia się "1/125 s"? To popularna wartość referencyjna używana w dydaktyce fotografii i w starszych standardach pracy z migawką szczelinową. Ułatwia zapamiętanie zasady: nie przekraczaj czasu X-sync, bo inaczej część kadru zostanie zasłonięta przez przesuwającą się szczelinę migawki.
Dlaczego pozostałe propozycje są problematyczne w typowym ujęciu? "1/30 s" jest z reguły wolniejsze niż maksymalny X-sync, więc nie stanowi charakterystycznej wartości granicznej. "1/500 s" i "1/1600 s" są zwykle krótsze niż naturalny limit X-sync migawki szczelinowej, więc przy zwykłym błysku mogą dawać efekt czarnych pasów; takie czasy kojarzą się raczej z technologią HSS/FP (seria impulsów), a nie z klasyczną synchronizacją.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj mechanizm (pełne odsłonięcie kadru) i skutek błędu (czarne pasy). W realnej pracy zawsze sprawdzaj X-sync w instrukcji aparatu lub testem.
