W inwentaryzacji dendrologicznej część tabelaryczna ma charakter użytkowy: ma umożliwić projektantowi i osobom prowadzącym pielęgnację szybkie porównanie drzew oraz podjęcie decyzji, co należy zachować, zabezpieczyć, poddać zabiegom lub (w uzasadnionych przypadkach) usunąć. Z tego powodu obok danych identyfikacyjnych, takich jak numer inwentaryzacyjny i nazwa gatunkowa, bardzo często uwzględnia się opis stanu zdrowotnego (kondycję, objawy zamierania, posusz, uszkodzenia, wady).
Odpowiedź "opis stanu zdrowotnego" jest właściwa, ponieważ bez tej informacji tabela staje się jedynie spisem gatunków, a nie narzędziem do zarządzania zielenią.
Pozostałe propozycje mogą pojawiać się w wybranych opracowaniach, ale nie stanowią typowego "rdzenia" tabeli:
- "pora kwitnienia" jest cechą fenologiczną ważną w doborze roślin do kompozycji, jednak w inwentaryzacji istniejących drzew rzadko jest kluczowa dla decyzji o zachowaniu lub zabiegach, a dodatkowo zależy od warunków pogodowych i bywa trudna do jednoznacznego stwierdzenia w czasie jednego przeglądu.
- "średnica pnia na wysokości 50 cm" to parametr pomiarowy, ale sama wysokość odniesienia może być różnie przyjmowana w praktyce; dlatego taki zapis może wprowadzać niespójność danych między opracowaniami.
- "powierzchnia korony w metrach kwadratowych" wymaga przyjęcia metody obliczeń i dodatkowych założeń; w wielu tabelach częściej spotyka się prostsze ujęcia wymiarów korony (np. rozpiętość), natomiast sama powierzchnia nie zastępuje informacji o zdrowiu.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: tabela ma wspierać decyzje. Dlatego informacje diagnostyczne o kondycji drzewa są zwykle bardziej "obowiązkowe" niż cechy dekoracyjne czy parametry wymagające złożonej metodyki.
