Termistory (np. czujniki typu PTC stosowane do ochrony silników) mają wykrywać rzeczywistą temperaturę uzwojeń, czyli miejsca, w którym powstają największe straty cieplne i gdzie przegrzanie najszybciej prowadzi do degradacji izolacji. Z tego powodu czujniki montuje się wewnątrz uzwojeń stojana, a nie w punktach zewnętrznych.
Odpowiedź "wewnątrz uzwojenia każdej fazy" jest logiczna, bo w silniku trójfazowym nagrzewanie może nie być idealnie symetryczne (np. przy przeciążeniu, pogorszeniu chłodzenia, asymetrii zasilania). Rozmieszczenie czujników w uzwojeniach wszystkich faz poprawia wiarygodność detekcji przegrzania i ogranicza ryzyko, że lokalny "gorący punkt" nie zostanie wykryty.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "w puszce przyłączeniowej" – puszka jest miejscem połączeń przewodów, zwykle oddalonym termicznie od najbardziej obciążonych fragmentów uzwojenia. Taki pomiar może reagować z opóźnieniem i nie odzwierciedlać temperatury izolacji w rowkach stojana.
- "wewnątrz uzwojenia jednej fazy" – jeden punkt pomiarowy może nie wykryć przegrzania w innej fazie lub w innym miejscu uzwojeń. To typowy błąd polegający na założeniu pełnej symetrii nagrzewania.
- "na obudowie silnika" – obudowa ma inną bezwładność cieplną i często jest chłodzona powietrzem. Temperatura obudowy bywa niższa i pojawia się później niż przegrzanie uzwojeń, więc ochrona może zadziałać za późno.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: jeśli pytanie dotyczy temperatury uzwojeń, czujnik powinien być umieszczony jak najbliżej uzwojeń, a nie na zewnątrz silnika.
