Struktura organizacyjna opisuje sposób podziału pracy, przypisania odpowiedzialności oraz zależności służbowych w przedsiębiorstwie (np. w obszarze magazynu: kierownik, brygadziści, operatorzy, kontrola jakości, kompletacja). Na jej dobór wpływają zarówno czynniki wewnętrzne (z wnętrza organizacji), jak i zewnętrzne (z otoczenia).
Odpowiedź "Wykształcenie i doświadczenie personelu przedsiębiorstwa." jest poprawna, ponieważ kompetencje ludzi determinują, jak można podzielić zadania i jak złożony może być układ stanowisk. Wyższe kwalifikacje ułatwiają specjalizację, delegowanie uprawnień, samodzielność na stanowiskach i tworzenie ról eksperckich (np. planista, koordynator strefy, lider zmiany). Przy niższym doświadczeniu częściej potrzebna jest większa kontrola i prostsza struktura.
Pozostałe propozycje dotyczą otoczenia organizacji, więc nie są czynnikami wewnętrznymi:
- "Liczba potencjalnych dostawców." opisuje rynek zaopatrzenia. Może wpływać na strategię zakupów lub ryzyko, ale jest elementem środowiska zewnętrznego, a nie zasobem wewnętrznym firmy.
- "Branża, w której działa przedsiębiorstwo." to uwarunkowanie sektorowe (otoczenie i charakter rynku). Wpływa na typowe rozwiązania organizacyjne, lecz nie jest czynnikiem "z wnętrza" organizacji.
- "Pozycja i udział w rynku." to efekt i miara relacji z klientami/konkurencją. Może wymuszać zmiany organizacyjne, ale nadal jest związane z otoczeniem rynkowym, więc zalicza się do czynników zewnętrznych.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o czynniki wewnętrzne szukaj odpowiedzi odnoszących się do ludzi, zasobów, procesów, technologii i organizacji pracy. Jeśli opcja dotyczy rynku, konkurencji, dostawców czy branży, zwykle będzie to czynnik zewnętrzny.
