W warunkach oddziału psychiatrycznego część działań terapeuty zajęciowego ma charakter rutynowy (organizacja stanowiska, dobór materiałów, przygotowanie narzędzi), a część dotyczy bezpośredniego bezpieczeństwa pacjenta i wymaga decyzji osób ponoszących formalną odpowiedzialność kliniczną i organizacyjną.
Odpowiedź "Ustalenie listy pacjentów mogących wyjść na spacer z terapeutą poza teren szpitala." jest właściwa, ponieważ wyjście poza teren jednostki oznacza zmianę poziomu nadzoru, ekspozycję na czynniki zewnętrzne i potencjalne ryzyko (ucieczka, autoagresja, dezorientacja, nagłe pogorszenie stanu). W praktyce decyzja o tym, kto może uczestniczyć w takim wyjściu, powinna być podjęta w uzgodnieniu z osobami odpowiedzialnymi za leczenie i nadzór nad pacjentem, a nie wyłącznie przez terapeutę.
Odpowiedź "Przygotowanie środków i materiałów niezbędnych do pracy terapeutycznej." opisuje zadanie organizacyjne, które zwykle mieści się w samodzielnych czynnościach pracownika realizującego terapię zajęciową i nie jest decyzją o zwiększonym ryzyku dla pacjenta.
Odpowiedź "Zgłoszenie zastrzeżeń dotyczących stosowanego leczenia farmakologicznego." może brzmieć jak działanie "w imię dobra pacjenta", ale dotyczy obszaru decyzji medycznych. Terapeuta może przekazywać obserwacje zespołowi, jednak formułowanie zastrzeżeń wobec leczenia farmakologicznego nie jest typową czynnością wymagającą zgody ordynatora do samego jej wykonania; to raczej kwestia komunikacji w zespole i kompetencji lekarza.
Odpowiedź "Przedstawienie i zatwierdzenie dziennego planu pracy terapii zajęciowej." jest mniej trafna, bo planowanie pracy bywa elementem organizacji własnych zajęć, a ewentualne zatwierdzanie ma charakter administracyjny. W przeciwieństwie do kwalifikowania pacjentów do wyjścia poza teren szpitala nie jest to czynność bezpośrednio związana z oceną ryzyka klinicznego dla konkretnych osób.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się czynności "poza oddziałem/poza szpitalem", zwykle oznacza to konieczność dodatkowych uzgodnień, bo rośnie zakres odpowiedzialności i ryzyko zdarzeń niepożądanych.
