KWALIFIKACJA INF2 - CZERWIEC 2019 (test 2)

PYTANIE NR 15.
Dana jest sieć o adresie 172.16.0.0/16. Które z adresów sieci 172.16.0.0/16 są prawidłowe, jeśli zostaną wydzielone cztery podsieci o masce 18 bitowej?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby podzielić 172.16.0.0/16 na cztery równe podsieci, zwiększa się prefiks o 2 bity: /18. Krok adresowy w trzecim oktecie wynosi 64, więc adresy sieci to 172.16.0.0, 172.16.64.0, 172.16.128.0 i 172.16.192.0. Pozostałe propozycje mają niezerowe bity hosta, więc nie są adresami sieci.

Pełne wyjaśnienie:

Sieć 172.16.0.0/16 ma 16 bitów części hosta. Wydzielenie czterech równych podsieci oznacza, że trzeba "pożyczyć" tyle bitów z części hosta, aby uzyskać 4 identyfikatory podsieci: 2 bity, ponieważ 22 = 4. Nowy prefiks to więc /18.

Maska /18 w zapisie dziesiętnym to 255.255.192.0, czyli w trzecim oktecie część sieciowa obejmuje 2 najwyższe bity (wartość 192), a pozostałe 6 bitów trzeciego oktetu oraz cały czwarty oktet to część hosta.

Z tego wynika krok podsieci w trzecim oktecie: 256 − 192 = 64. Oznacza to, że kolejne adresy sieci (network ID) będą zaczynać się co 64 w trzecim oktecie, przy zerowym czwartym oktecie:

  • 172.16.0.0/18
  • 172.16.64.0/18
  • 172.16.128.0/18
  • 172.16.192.0/18

Dlatego odpowiedź "172.16.0.0, 172.16.64.0, 172.16.128.0, 172.16.192.0" jest poprawna: każdy z tych adresów ma wyzerowane bity hosta dla /18.

Pozostałe propozycje są błędne, bo wskazują adresy, które nie są granicami podsieci /18:

  • Wariant z 172.16.0.64/0.128/0.192 zwiększa czwarty oktet, jakby krok dotyczył /26 lub podobnych masek, a nie /18. Dla /18 czwarty oktet w adresie sieci pozostaje 0.
  • Wariant zawierający 172.16.0.255 jest błędny, bo 255 w czwartym oktecie oznacza ustawione bity hosta; to może być adres hosta albo element końca zakresu, ale nie adres sieci /18.
  • Wariant z 172.16.64.64/64.128/64.192 także nie trzyma granic /18: po wybraniu podsieci 172.16.64.0/18 kolejne podsieci są 172.16.128.0/18 i 172.16.192.0/18, a nie adresy z niezerowym czwartym oktecie.

Wskazówka egzaminacyjna: przy subnetowaniu najpierw ustal nowy prefiks, potem znajdź oktet "zmienny" (tu: trzeci), policz krok i generuj kolejne adresy sieci tylko jako wielokrotności tego kroku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Krok podsieci liczysz w oktecie, w którym maska nie jest ani 255, ani 0. Dla /18 maska to 255.255.192.0, więc krok dotyczy trzeciego oktetu: 256 − 192 = 64. To oznacza, że kolejne adresy sieci mają w trzecim oktecie wartości 0, 64, 128, 192.
Zapis /16 oznacza, że pierwsze 16 bitów adresu to część sieci, a pozostałe 16 bitów to część hosta. W praktyce odpowiada to masce 255.255.0.0. Taki zapis jest używany w CIDR i jest standardem przy planowaniu podsieci.
Liczba podsieci wynika z liczby "pożyczonych" bitów: gdy pożyczysz n bitów, otrzymasz 2^n podsieci. Aby mieć 4 podsieci, potrzebujesz 2 bitów, bo 2^2 = 4. Stąd /16 przechodzi na /18.
Dla /18 krok wynosi 64 w trzecim oktecie. Adresy sieci (network ID) to: 172.16.0.0, 172.16.64.0, 172.16.128.0 oraz 172.16.192.0. Każdy z nich ma wyzerowaną część hosta.
Nie. Przy /18 adres sieci musi mieć wyzerowane wszystkie bity hosta, a 255 w ostatnim oktecie oznacza, że bity hosta są ustawione na 1. 172.16.0.255 jest adresem hosta (z zakresu) lub elementem końcówki mniejszej podsieci, ale nie network ID dla /18.
Sprawdź, czy część hosta jest równa 0. Możesz to zrobić obliczeniowo (czy adres jest wielokrotnością kroku w odpowiednim oktecie) albo binarnie (czy bity hosta są same zera). Dla /18 weryfikujesz głównie, czy trzeci oktet to 0/64/128/192 oraz czy czwarty oktet to 0.
Najczęstsze błędy to: liczenie kroku w złym oktecie (np. w czwartym zamiast w trzecim), mylenie /18 z /24, oraz traktowanie dowolnego adresu z zakresu jako adresu sieci. Pomaga reguła: najpierw maska w zapisie 255.255.X.0, potem krok 256−X.
Broadcast to ostatni adres w danej podsieci, czyli taki, gdzie wszystkie bity hosta są ustawione na 1. Dla 172.16.0.0/18 będzie to 172.16.63.255, dla 172.16.64.0/18 będzie to 172.16.127.255 itd. Najpierw ustal zakres trzeciego oktetu (0–63, 64–127...).
Gdy potrzebuje kilku segmentów o zbliżonej wielkości, np. dla VLAN-ów, oddziałów firmy albo różnych lokalizacji, a chce zachować prosty schemat adresacji. /18 daje 4 podsieci z dość dużą liczbą hostów każda, co bywa wygodne w średnich i dużych sieciach LAN.
Ćwicz schemat: (1) policz liczbę potrzebnych podsieci, (2) wyznacz nowy prefiks, (3) zapisz maskę w 255.255.X.0, (4) policz krok 256−X, (5) wypisz adresy sieci i broadcast. Rób krótkie serie z różnymi prefiksami, aż obliczenia staną się automatyczne.
info

Około 50% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Według specjalistów z branży: "Aby podzielić 172.16.0.0/16 na cztery równe podsieci, zwiększa się prefiks o 2 bity: /18."

Źródła:

  • RFC 4632: Classless Inter-domain Routing (CIDR): The Internet Address Assignment and Aggregation Plan, sections "CIDR Addressing" and "CIDR Blocks" - https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc4632 (accessed 2026-02-28)
  • RFC 950: Internet Standard Subnetting Procedure, sections "Subnet Mask" and "Subnet Numbers" - https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc950 (accessed 2026-02-28)
  • Cisco Learning Network (Cisco): Subnetting and Addressing (CIDR/subnet masks) - https://learningnetwork.cisco.com/s/article/subnetting-and-addressing (accessed 2026-02-28)

Materiały:

  • Materiały szkolne z adresacji IPv4 i CIDR (subnetting)
  • Dokumentacja producentów (np. poradniki subnetowania w kursach sieciowych)
  • Ćwiczenia praktyczne: wyznaczanie adresów sieci/broadcast dla różnych prefiksów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego