Typ BOOL w programach sterowniczych (PLC) służy do przechowywania informacji logicznej, czyli takiej, która ma tylko dwa możliwe stany: TRUE albo FALSE. W praktyce automatyki odpowiada to sygnałom dwustanowym: włączone/wyłączone, jest/nie ma, osiągnięto/nie osiągnięto, otwarte/zamknięte. Z tego powodu poprawne jest wskazanie, że jako BOOL definiuje się dane "binarne" rozumiane jako dwuwartościowe (0/1).
Odpowiedzi odnoszące się do zapisu dziesiętnego, oktalnego i heksadecymalnego są niepoprawne, bo te pojęcia opisują przede wszystkim sposób zapisu i prezentacji liczb (system liczbowy), a nie dwustanowy charakter zmiennej. W PLC możesz wprawdzie oglądać lub wpisywać liczby w różnych podstawach (np. dla maski bitowej), ale nie oznacza to, że zmienna o typie BOOL staje się "heksadecymalna" czy "dziesiętna".
Jak to rozpoznać na egzaminie?
- Jeżeli dana informacja ma odpowiedzieć na pytanie "czy coś jest spełnione?" albo "czy sygnał jest aktywny?" — wybierasz BOOL.
- Jeżeli potrzebujesz policzyć wartość, przechować wynik pomiaru lub nastawę w zakresie wielu wartości — zwykle wybierasz typ liczbowy (całkowity lub rzeczywisty), a nie BOOL.
Typowe przykłady zmiennych BOOL: stan przycisku START, sygnał z czujnika indukcyjnego, flaga błędu, zezwolenie na ruch osi, warunek bezpieczeństwa. Takie sygnały są z natury dwustanowe, więc najlepiej pasuje do nich BOOL.
