Decentracja pozioma mówi, o ile trzeba przesunąć centrum optyczne każdej soczewki względem geometrycznego środka oczka oprawy, aby po osadzeniu w okularach znalazło się ono naprzeciw źrenicy dla patrzenia w dal (PD do dali).
Krok 1: policz rozstaw oprawy (tzw. oprawowe PD/FPD/GCD).
W typowych zadaniach przyjmuje się, że poziomy rozstaw oprawy wynosi A + DBL. Dla danych 45 i 17: 45 + 17 = 62 mm.
Krok 2: porównaj rozstaw oprawy z PD klienta.
PD do dali wynosi 66 mm, czyli jest większe niż 62 mm. Różnica całkowita to 66 − 62 = 4 mm.
Krok 3: podziel różnicę na dwa szkła.
Decentracja na jedną soczewkę to połowa różnicy: 4/2 = 2 mm.
Krok 4: wyznacz kierunek (nos/skroń).
Skoro PD klienta jest większe niż rozstaw oprawy, środki optyczne muszą "rozsunąć się" na boki, aby trafić w źrenice. Oznacza to przesunięcie w stronę skroni (na zewnątrz).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 4,0 mm w stronę nosa – 4 mm to różnica całkowita dla obu soczewek, a nie na jedną. Dodatkowo kierunek jest przeciwny do wymaganego przy PD większym niż rozstaw oprawy.
- 2,0 mm w stronę nosa – wartość 2 mm jest prawidłowa liczbowo, ale kierunek jest nieprawidłowy (powinno być na zewnątrz).
- 4,0 mm w stronę skroni – kierunek pasuje, ale wartość jest podwojona; na jedno szkło przypada połowa różnicy, czyli 2 mm.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zawsze ustal, czy oprawa jest "szersza" czy "węższa" od PD. To automatycznie podpowiada kierunek decentracji, a dopiero potem licz wartość na jedno szkło.
