Decyzja o warunkach zabudowy (WZ) określa parametry dopuszczalnej zabudowy na danej nieruchomości, np. przeznaczenie, gabaryty i maksymalną wysokość obiektu. Jeśli w treści decyzji wskazano, że budynek usługowy może mieć maksymalnie 10 m, to jest to limit wynikający z ustaleń tej decyzji.
Gdy w dokumentacji geodezyjnej (np. w danych opisowych dotyczących budynku) widnieje budynek usługowy o wysokości 15 m, oznacza to, że informacje z dokumentacji nie są spójne z parametrami określonymi w decyzji. Właściwy wniosek na poziomie tego zadania brzmi: występuje niezgodność dokumentacji geodezyjnej z decyzją w zakresie wysokości budynku.
Odpowiedź "Dokumentacja geodezyjna jest nieaktualna" jest zbyt daleko idąca: rozbieżność nie przesądza automatycznie, że dokumentacja jest przeterminowana, bo przyczyną może być m.in. błędny wpis, błąd pomiaru/atrybutu, albo niejednoznaczne przyjęcie definicji "wysokości". Podobnie stwierdzenie "Decyzja jest nieaktualna" nie wynika logicznie z samych danych – do tego potrzebna byłaby informacja o uchyleniu/zmianie decyzji lub innych aktach planistycznych.
Odpowiedź "Nie można stwierdzić na podstawie podanych informacji" nie jest trafna, bo da się stwierdzić co najmniej to, że dane są wzajemnie niespójne: 10 m kontra 15 m. Na egzaminie to typowe zadanie na wychwycenie rozbieżności w dokumentach dotyczących nieruchomości.
W praktyce zawodowej taki sygnał oznacza potrzebę wyjaśnienia źródeł danych i doprecyzowania, czego dotyczą wskazane wartości (zakres obowiązywania decyzji, sposób wyznaczenia wysokości, data danych), zanim podejmie się dalsze czynności.