W ocenie pokroju i typu konstytucjonalnego konia zwraca się uwagę na zestaw cech budowy, które razem tworzą spójny obraz "mocy" organizmu. Opis: delikatny kościec, wątłe umięśnienie, cienka skóra oraz niedostateczne owłosienie odpowiada klasycznemu ujęciu konstytucji słabej. Taki koń sprawia wrażenie mniej masywnego, gorzej umięśnionego i mniej "odpornego" na duże obciążenia użytkowe.
Odpowiedź "mocnej" nie pasuje, ponieważ konstytucja mocna kojarzy się z dobrze rozwiniętym kośćcem i umięśnieniem oraz ogólnie solidną budową, a w pytaniu podano cechy przeciwne (delikatność i wątłość).
Odpowiedź "suchej" bywa mylona z "słabą", bo oba określenia mogą kojarzyć się z małą ilością tkanki tłuszczowej. Jednak "suchość" odnosi się bardziej do jakości tkanek (m.in. wyraźniejsze zarysy, mniej "miękkich" form), a w pytaniu kluczowe są cechy świadczące o ogólnej niedostatecznej rozwiniętości (wątłe umięśnienie, delikatny kościec).
Odpowiedź "limfatycznej" sugeruje typ bardziej "miękki", często kojarzony z grubszą skórą i większą skłonnością do masy/cielistości, co stoi w sprzeczności z cienką skórą i niedostatecznym owłosieniem podanymi w opisie.
Wskazówka egzaminacyjna: analizuj cały zestaw cech. Jeśli opis zawiera jednocześnie delikatny kościec i słabe umięśnienie, najczęściej chodzi o ujęcie "słabej" konstytucji, a nie o typ wynikający wyłącznie z "suchości" tkanek.
