W hotelarstwie wyróżnia się różne grupy świadczeń, aby uporządkować ofertę i standard obsługi. Usługi podstawowe to te, bez których trudno mówić o typowym pobycie hotelowym (rdzeń usługi, zwykle związany z zapewnieniem noclegu). Obok nich funkcjonują usługi uzupełniające – są to świadczenia dodatkowe, które podnoszą komfort, wygodę lub bezpieczeństwo gościa, ale nie są samą "istotą" pobytu.
Odpowiedź "uzupełniające" jest właściwa, ponieważ:
- depozyt przedmiotów wartościowych zwiększa bezpieczeństwo mienia gościa (często realizowany w recepcji lub w sejfach),
- budzenie to usługa organizacyjna wspierająca plan dnia gościa (np. poranny wyjazd, spotkanie),
- obie usługi są typowymi przykładami dodatków do pobytu, które hotel może świadczyć jako element obsługi.
Pozostałe propozycje są mniej trafne:
- "podstawowe" – mylące, bo sugeruje, że bez depozytu i budzenia usługa hotelowa nie może być zrealizowana; w praktyce rdzeń stanowi nocleg (a często także inne główne świadczenia zależnie od obiektu).
- "towarzyszące" – termin bywa używany w różnych ujęciach, ale w pytaniu chodzi o klasyczne rozróżnienie, gdzie takie świadczenia przypisuje się do grupy uzupełniającej.
- "fakultatywne" – może kojarzyć się z "opcjonalne", jednak w typowej terminologii egzaminacyjnej przykłady takie jak budzenie czy depozyt są klasyfikowane jako uzupełniające (dodatkowe) wobec podstawy pobytu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w przykładzie pojawia się usługa poprawiająca komfort (organizacja, informacja, wygoda) albo bezpieczeństwo (ochrona mienia), najczęściej będzie to usługa uzupełniająca, a nie podstawowa.
