Detektor do monitorowania obecności gazu płynnego (LPG, czyli mieszaniny propanu i butanu) powinien być zamontowany nisko, ponieważ LPG jest cięższy od powietrza. W praktyce oznacza to, że przy nieszczelności instalacji lub osprzętu gaz będzie "spływał" w dół, rozlewał się po posadzce i może tworzyć strefę podwyższonego stężenia właśnie przy podłodze. Montaż na wysokości 15–30 cm nad poziomem podłogi zwiększa szansę, że czujnik zareaguje szybko, zanim w pomieszczeniu utworzy się mieszanina wybuchowa.
Odpowiedzi sugerujące montaż na wysokości 150–190 cm są typowym błędem wynikającym z mylenia LPG z gazami lżejszymi od powietrza lub z ogólnymi nawykami montażowymi osprzętu na "wysokości wzroku". Taka lokalizacja może opóźnić wykrycie, bo zanim stężenie LPG wzrośnie na tej wysokości, przy podłodze może już być niebezpiecznie.
Warianty "powyżej górnej krawędzi otworów drzwiowych" oraz "powyżej górnej krawędzi otworów okiennych" również nie odpowiadają zachowaniu LPG: to miejsca wysokie, a dodatkowo narażone na przepływy powietrza (przeciągi), które mogą rozcieńczać próbkę przy czujniku i dawać mniej reprezentatywny odczyt. W przypadku LPG kluczowa jest strefa przy posadzce, gdzie gaz ma tendencję do gromadzenia się.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj zasadę "cięższy gaz – czujnik nisko, lżejszy gaz – czujnik wysoko". Zanim wybierzesz odpowiedź, ustal, czy dany gaz jest cięższy czy lżejszy od powietrza.
