Diagnoza prognostyczna (rokownicza) jest nastawiona na przyszłość: jej celem jest przewidzenie prawdopodobnego przebiegu zmian w funkcjonowaniu oraz wskazanie, jaki potencjał rozwoju lub poprawy ma pacjent. W terapii zajęciowej taka diagnoza pomaga realnie planować cele, dobierać stopień trudności aktywności oraz oceniać, jakie efekty są możliwe do osiągnięcia w określonym czasie i przy danym wsparciu.
Odpowiedź "potencjalnego rozwoju" jest zgodna z istotą prognozowania: nie opisuje jedynie aktualnego stanu, lecz wskazuje kierunek i możliwości zmian.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "stadium rozwojowego" odnosi się głównie do opisu aktualnego etapu rozwoju (co jest teraz), a nie do przewidywania, co może się wydarzyć dalej. To bardziej element oceny rozwojowej/diagnostyki aktualnego stanu.
- "rodzaju niesprawności" dotyczy klasyfikowania i opisu typu ograniczeń (np. charakteru deficytów). To jest rozpoznanie "jakiego rodzaju jest problem", ale nie odpowiada na pytanie o przyszłe możliwości i dynamikę zmian.
- "przyczyny zaburzenia" to typowy cel diagnozy etiologicznej: ustalenie, skąd bierze się trudność. Prognoza nie wyjaśnia przyczyn, tylko przewiduje skutki i przebieg (rokowanie).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w nazwie diagnozy pojawia się element związany z czasem (np. prognoza/rokowanie), szukaj odpowiedzi dotyczącej przyszłości: możliwości rozwoju, przewidywanego przebiegu i celów możliwych do osiągnięcia.
