Digitalizacja dźwięku to proces zamiany sygnału analogowego na sygnał cyfrowy. W praktyce oznacza to, że ciągły przebieg (np. napięcie z mikrofonu lub z odtwarzacza kasetowego) zostaje opisany liczbami, dzięki czemu można go zapisać w pliku i obrabiać w programach multimedialnych.
W ujęciu technicznym digitalizacja obejmuje dwa kluczowe etapy: próbkowanie (pobieranie wartości sygnału w kolejnych chwilach czasu) oraz kwantyzację (zaokrąglanie tych wartości do określonej rozdzielczości bitowej). Efektem jest strumień danych cyfrowych, który można archiwizować, kopiować bez pogorszenia jakości kopii oraz poddawać montażowi.
Odpowiedź "zamiany analogowego na cyfrowy." jest poprawna, bo dokładnie oddaje sens pojęcia "digitalizacja".
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- "tworzenia analogowego." – digitalizacja nie tworzy sygnału analogowego; analog może być źródłem do przekształcenia.
- "zamiany cyfrowego na analogowy." – to opisuje proces odwrotny (konwersję cyfrowo-analogową), np. gdy komputer odtwarza dźwięk na głośnikach przez przetwornik C/A.
- "tworzenia cyfrowego." – samo "tworzenie" jest zbyt ogólne; digitalizacja dotyczy konwersji istniejącego sygnału analogowego do formy cyfrowej, a nie dowolnego wytwarzania dźwięku w komputerze.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: digitalizacja = wejście analogowe, wyjście cyfrowe. Jeśli w odpowiedzi pojawia się odwrotny kierunek, dotyczy to odtwarzania lub syntezy w torze C/A, a nie digitalizacji.
