Mostek Graetza (prostownik mostkowy) składa się z czterech diod. W układzie sprawnym obie połówki napięcia przemiennego wejściowego są zamieniane na impulsy o tej samej polaryzacji na wyjściu, dlatego przebieg Uwy ma impulsy w każdym półokresie, a częstotliwość tętnień jest dwukrotnie większa niż częstotliwość wejściowa (2f).
Na przedstawionym przebiegu Uwy widać dodatnie impulsy tylko w pierwszym i trzecim półokresie, natomiast w drugim i czwartym półokresie napięcie wyjściowe jest równe zero. Taki obraz odpowiada prostowaniu jednopołówkowemu (co drugi impuls), czyli sytuacji, w której jedna z dwóch "ścieżek" przewodzenia w mostku nie działa.
W typowym mostku, zgodnie z podanym kontekstem, podczas dodatniego półokresu przewodzą diody D2 i D4, a podczas ujemnego półokresu przewodzą diody D1 i D3. Skoro impulsy pojawiają się tylko w tych półokresach, w których ma przewodzić para D2–D4, a brakuje ich w półokresach przypisanych parze D1–D3, wniosek jest jednoznaczny: nieprawidłowo pracują diody D1 i D3.
Dlaczego pozostałe pary nie pasują? Wskazania z udziałem D2 lub D4 sugerowałyby problem w gałęzi odpowiedzialnej za dodatni półokres, co dałoby zanik impulsów w półokresach, w których na rysunku impulsy jednak występują. Z kolei wybór "D3 i D4" miesza diody z dwóch różnych gałęzi przewodzenia i nie odpowiada standardowemu podziałowi pracy mostka na pary przewodzące w danym półokresie.
Wskazówka praktyczna: po analizie przebiegu warto potwierdzić diagnozę pomiarem każdej diody miernikiem (spadek napięcia w kierunku przewodzenia oraz brak przewodzenia w kierunku zaporowym) albo testem pod obciążeniem, bo dopiero to rozstrzyga, czy jest to przerwa, zwarcie czy problem połączeń.
