W układach kombinacyjnych stan wyjścia Y zależy wyłącznie od aktualnych stanów wejść (tu: A, B, C) oraz od funkcji logicznej zrealizowanej przez bramki na schemacie.
Aby poprawnie odpowiedzieć, należy:
- odczytać z rysunku, jakie bramki i inwersje (NOT) występują po drodze do wyjścia,
- krok po kroku wyznaczyć stany sygnałów pośrednich dla rozważanej kombinacji A, B, C,
- sprawdzić, dla którego wektora wejść końcowe wyjście Y przyjmuje stan wysoki.
Kombinacja "A=1, B=0, C=0" jest poprawna, ponieważ po podstawieniu tych wartości do funkcji układu spełnia warunek wymuszenia "1" na wyjściu (np. przez spełnienie wymaganej koniunkcji i niespełnienie warunku blokującego po negacji – zależnie od schematu).
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ po przejściu przez te same bramki przynajmniej jeden z warunków wymaganych do uzyskania stanu wysokiego na Y nie zostaje spełniony:
- dla "A=1, B=1, C=1" typowo aktywują się ścieżki, które w układzie z inwersją mogą blokować wyjście (pojawia się "0" na wejściu kluczowej bramki),
- dla "A=0, B=0, C=0" już sam stan A=0 często uniemożliwia spełnienie warunku na gałęzi zależnej od A,
- dla "A=0, B=1, C=1" mieszany układ jedynek i zer nie tworzy kombinacji wymaganej przez funkcję logiczną układu, więc Y pozostaje w stanie niskim.
Wskazówka egzaminacyjna: najbezpieczniej jest rozpisać (nawet roboczo) mini-tabelę prawdy dla podanych czterech kombinacji i policzyć stany na kolejnych bramkach, zamiast zgadywać na podstawie "liczby jedynek".
