Wyłącznik RCD (różnicowoprądowy) porównuje prąd wypływający z obwodu z prądem do niego wracającym. Jeśli pojawi się upływ (np. przez ciało człowieka do ziemi albo przez uszkodzoną izolację), powstaje prąd różnicowy i RCD może zadziałać, odłączając zasilanie.
W instalacjach niskiego napięcia wyróżnia się m.in. ochronę uzupełniającą (dodatkową) przed porażeniem. Ma ona zadziałać w sytuacjach, gdy podstawowe środki ochrony zawiodą (np. uszkodzenie izolacji, błąd użytkownika, niekorzystne warunki środowiskowe). Dla obwodów zasilających gniazda wtyczkowe o prądzie nieprzekraczającym 32 A jako ochrona uzupełniająca stosuje się RCD o znamionowym prądzie różnicowym 30 mA. Taka czułość jest ukierunkowana na ograniczenie ryzyka groźnych skutków przepływu prądu przez organizm.
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe w tym kontekście?
- 100 mA – próg większy, spotykany w części zastosowań jako ochrona dodatkowa instalacji lub dla ograniczania pewnych rodzajów upływów, ale nie jest typowym progiem ochrony uzupełniającej osób przy gniazdach do 32 A.
- 500 mA – wartość znacznie za duża dla ochrony uzupełniającej przed porażeniem; taki próg może wiązać się raczej z funkcjami ochrony instalacji/ograniczania skutków uszkodzeń niż z szybkim zabezpieczeniem użytkownika.
- 1 000 mA – bardzo wysoki próg, zdecydowanie nieodpowiedni jako ochrona uzupełniająca; przy takim ustawieniu RCD nie spełnia roli "czułego" zabezpieczenia osób.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawia się sformułowanie "ochrona uzupełniająca" dla obwodów gniazd (do 32 A), kojarz to z RCD 30 mA. Wyższe wartości mA rozpatruj jako typowe dla innych celów (np. ograniczanie ryzyka pożaru, selektywność, zasilanie części obiektu), a nie dla ochrony dodatkowej użytkownika przy gniazdach.
