Prasowanie izostatyczne na gorąco to proces łączący wysoką temperaturę i izostatyczne ciśnienie gazu obojętnego (najczęściej argonu). Jego celem w odlewnictwie jest przede wszystkim redukcja porowatości i mikroporowatości oraz poprawa własności, m.in. zmęczeniowych. Aby pory mogły się "zamknąć", materiał musi wykazywać zdolność do pełzania i odkształcenia plastycznego w podwyższonej temperaturze, ale bez ryzyka miejscowego nadtopienia.
Dla odlewów ze stopów aluminium typowy i bezpieczny zakres temperatur procesu to 480–530°C. Taki zakres jest często podawany dla stopów Al-Si-Mg, gdzie temperatura dobierana jest tak, by była skuteczna technologicznie, a jednocześnie pozostawała poniżej temperatury solidusu. Zbyt wysoka temperatura może zbliżać się do zakresów przemian w układzie Al-Si i zwiększać ryzyko nadtopienia składników eutektycznych, co może pogorszyć strukturę odlewu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 120–200°C – zakres zdecydowanie zbyt niski: w praktyce nie zapewnia warunków do skutecznego pełzania i dyfuzyjnego "zasklepiania" porów, więc efekt densyfikacji będzie niewystarczający.
- 370–400°C – nadal zwykle za nisko dla typowych stopów odlewniczych aluminium: proces może być mało efektywny, a wymagany efekt zamknięcia porów nie zostanie osiągnięty w typowych czasach procesu.
- 570–650°C – zakres zbyt wysoki i ryzykowny: może wchodzić w obszar, w którym dla stopów Al-Si pojawia się realne zagrożenie nadtopienia eutektyki (około 577°C), co grozi pogorszeniem własności i wadami struktury.
Warto też pamiętać o częstej pułapce egzaminacyjnej: temperatura procesu prasowania izostatycznego na gorąco nie jest tym samym co temperatura przesycania w obróbce cieplnej (np. warianty T6). Procesy mogą być łączone, ale mają różne cele i parametry. Na egzaminie należy wybierać zakres typowy dla densyfikacji pod ciśnieniem, czyli 480–530°C.
