W połączeniach cyfrowych ważne jest dopasowanie impedancyjne linii transmisyjnej. Impedancja falowa przewodu (np. 75 Ω lub 110 Ω) nie jest "ozdobnym parametrem" kabla, tylko cechą, która wpływa na odbicia sygnału, stabilność transmisji i podatność na błędy.
S/PDIF w wersji elektrycznej jest w praktyce scenicznej i studyjnej najczęściej prowadzony kablem koncentrycznym (koaksjalnym), a typową impedancją takiej linii jest 75 Ω. Dlatego odpowiedź 75 Ω jest właściwa dla tego zastosowania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 85 Ω – to wartość "pośrednia", która nie jest typową impedancją standardu dla tego typu połączenia; wybór może wynikać z zgadywania.
- 110 Ω – ta wartość bywa kojarzona z innym rodzajem transmisji cyfrowej audio realizowanej linią symetryczną (często na kablach "mikrofonowych" o kontrolowanych parametrach). To częsta pułapka na egzaminach: pomylenie standardów i mediów transmisji.
- 1 000 Ω – to wartość zdecydowanie zbyt wysoka jak na typową linię transmisyjną dla sygnałów tego typu; odpowiedź jest skrajna i zwykle pełni rolę dystraktora.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pada S/PDIF i "przewód o impedancji", najczęściej chodzi o wersję koaksjalną (koncentryczną) i kojarzoną z nią impedancję 75 Ω. Jeżeli pojawia się kontekst linii symetrycznej, wtedy częściej spotyka się inną impedancję.
