Pytanie dotyczy odbioru robót tynkarskich dla tynków zwykłych, w których normowo określa się dopuszczalne odchyłki wykonania. Jednym z parametrów kontroli jest promień krzywizny powierzchni wnęki (oraz podobnych elementów architektonicznych, jak łuki czy fasety). W praktyce sprawdza się to przez przyłożenie szablonu o promieniu wynikającym z projektu albo przez pomiar prześwitów/odchyłek względem wzorca.
W tynkach kategorii II i III dopuszczalne odchylenie promienia krzywizny od promienia projektowanego wynosi 7 mm. Taka tolerancja ma zapewnić, że element będzie wyglądał zgodnie z projektem, a krzywizna będzie "czytelna" i estetyczna, bez widocznych załamań czy spłaszczeń. Jest to szczególnie ważne na krawędziach wnęk i w miejscach, gdzie światło podkreśla niedokładności.
- Odpowiedź "5 mm" typowo kojarzy się z ostrzejszymi wymaganiami (wyższa jakość) i może być wynikiem mylenia kategorii. Zastosowanie zbyt małej tolerancji do kat. II/III prowadziłoby do nieuzasadnionego odrzucania poprawnie wykonanych prac.
- Odpowiedź "10 mm" odpowiada luźniejszym wymaganiom i bywa mylona z inną kategorią. Przyjęcie zbyt dużej tolerancji może ukryć realne błędy wykonawcze, które później będą widoczne i trudne do naprawy.
- Odpowiedź "30 mm" jest wartością skrajnie dużą jak na typowe tolerancje odbiorowe krzywizn; wybór jej zwykle wynika z braku znajomości skali dopuszczalnych odchyłek w tynkach.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętuj tolerancje w pakietach (np. krzywizny, płaszczyzny, pion/poziom) i zawsze łącz je z kategorią tynku oraz z tym, czy mowa o tynkach zwykłych czy gipsowych (dla gipsowych stosuje się odrębne wymagania).