KWALIFIKACJA DRM4 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 14.
Dłuto przedstawione na rysunku stosuje się do osadzenia zawiasów
Ilustracja przedstawia dłuto stolarskie, które jest narzędziem używanym w stolarstwie do precyzyjnego osadzania zawiasów
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dłuto pokazane na rysunku służy do wybierania gniazda pod określony typ okucia.
Przy osadzaniu zawiasów czopowych rozłącznych wykonuje się precyzyjne wybranie w drewnie, aby zawias był osadzony równo i stabilnie. Pozostałe typy zawiasów mają inny sposób mocowania i nie wymagają takiego samego gniazdowania.

Pełne wyjaśnienie:

W stolarstwie dobór narzędzia do rodzaju okucia wynika z tego, jak dany zawias jest mocowany oraz czy wymaga wykonania gniazda (wybrania) w drewnie. Dłuto przedstawione na rysunku jest narzędziem przeznaczonym do precyzyjnego wybierania materiału, czyli do wykonania gniazda pod element okucia.

Odpowiedź "czopowych rozłącznych." jest właściwa, ponieważ zawiasy tego typu są osadzane w przygotowanym miejscu w drewnie i wymagają dokładnego dopasowania: głębokości, szerokości oraz równości dna gniazda. W praktyce pozwala to uzyskać poprawne licowanie okucia z powierzchnią oraz prawidłową pracę połączenia (otwieranie i zamykanie bez ocierania).

Pozostałe odpowiedzi nie pasują do typowego zastosowania takiego dłuta:

  • "puszkowych." – zawias puszkowy kojarzy się z wykonywaniem otworu pod puszkę (zwykle innym narzędziem/operacją niż klasyczne dłutowanie gniazda pod zawias w drewnie).
  • "nakładanych." – zawiasy nakładane są mocowane na powierzchni elementu; z definicji nie opierają się na takim samym gnieździe jak zawiasy wymagające wpuszczenia w materiał.
  • "kołkowych." – skojarzenie z kołkami może prowadzić do błędu: kołkowanie dotyczy innego typu łączenia i innych narzędzi (wiercenie/kołki), a nie osadzania zawiasu przez wybieranie gniazda dłutem.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się dłuto, zwykle testowana jest umiejętność powiązania go z operacją gniazdowania lub precyzyjnego wybierania materiału. Warto analizować, czy dany typ okucia jest wpuszczany w drewno, czy montowany powierzchniowo.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To typ zawiasu, w którym elementy zawiasu tworzą połączenie z czopem (sworzniem) umożliwiające rozłączenie skrzydła od ościeżnicy lub drugiej części. W praktyce ułatwia demontaż, ale wymaga poprawnego osadzenia, aby skrzydło pracowało lekko i bez ocierania.
Najczęściej patrzy się na kształt ostrza i przeznaczenie: dłuta do okuć służą do wybierania gniazda w drewnie, czyli usuwania cienkiej warstwy materiału w kontrolowany sposób. Jeśli zadanie dotyczy zawiasów, narzędzie zwykle wskazuje na montaż wymagający wpuszczenia okucia.
Gniazdo pozwala, aby okucie było zlicowane z powierzchnią elementu. Dzięki temu skrzydło domyka się prawidłowo, nie powstają szczeliny i nie ma ocierania o krawędzie. Dodatkowo zawias ma stabilniejsze oparcie, co ogranicza luzowanie wkrętów podczas eksploatacji.
Typowe błędy to: zbyt głębokie gniazdo (skrzydło "wpada"), nierówne dno gniazda (zawias się przekrzywia), poszerzenie gniazda poza obrys okucia (spadek estetyki) oraz dłutowanie w poprzek włókien bez kontroli, co powoduje wyrywanie drewna i wyszczerbienia.
Zawias puszkowy kojarzy się przede wszystkim z wykonaniem otworu pod puszkę, co zwykle realizuje się inną operacją niż klasyczne wybieranie płytkiego gniazda dłutem. Na egzaminie warto rozróżniać: dłuto = precyzyjne wybieranie, a puszka = otwór o określonej średnicy i głębokości.
Zawias nakładany jest montowany na powierzchni elementu, więc nie wymaga takiego samego gniazda pod okucie. Zawias wpuszczany (osadzany) wymaga przygotowania miejsca w drewnie, aby elementy zawiasu znalazły się w odpowiedniej pozycji i nie powodowały kolizji przy domykaniu skrzydła.
W praktyce dobiera się dłuto tak, aby ułatwiało prowadzenie cięcia wzdłuż obrysu okucia: zbyt szerokie utrudnia kontrolę w narożach, a zbyt wąskie spowalnia pracę i zwiększa ryzyko "falowania" dna gniazda. Na egzaminie liczy się zasada: narzędzie dobiera się do geometrii gniazda.
Stosuje się je wtedy, gdy przydatna jest możliwość szybkiego zdjęcia skrzydła (np. do transportu, prac wykończeniowych lub serwisu). Wymagają jednak poprawnego ustawienia i solidnego osadzenia, bo niewspółosiowość może powodować ciężką pracę drzwi lub opadanie skrzydła.
To sprawdza praktyczną umiejętność łączenia wiedzy o narzędziach z technologią montażu okuć. W zawodzie nie dobiera się rozwiązań "z nazwy", tylko po sposobie wykonania operacji: czy trzeba wiercić, wybierać gniazdo, czy montować na powierzchni. Takie skojarzenia są kluczowe w pracy.
Pomaga analiza: czy okucie jest wpuszczane, czy nakładane, oraz jaka operacja jest potrzebna (wybieranie, wiercenie, frezowanie). W testach często myli się zawiasy puszkowe z wpuszczanymi. Warto pamiętać, że dłuto kojarzy się z ręcznym gniazdowaniem i dopasowaniem.
info

Około 52% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że pozostałe typy zawiasów mają inny sposób mocowania i nie wymagają takiego samego gniazdowania.

Materiały:

  • Brak możliwości weryfikacji źródła - wiedza ogólna z dziedziny stolarstwa (narzędzia ręczne i okucia)
  • Instrukcje producentów okuć (karty montażowe zawiasów i schematy gniazdowania) – materiały zależne od producenta
  • Podręczniki szkolne i skrypty do kwalifikacji związanych ze stolarstwem: dział "Okucia" oraz "Narzędzia ręczne" (wymagają dostępu do konkretnych wydań)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego