Dzień bilansowy jest pojęciem definicyjnym używanym w rachunkowości finansowej. Oznacza on konkretną datę, na którą jednostka ustala i prezentuje sytuację majątkową oraz finansową. W praktyce jest to punkt "zamknięcia" okresu sprawozdawczego, do którego odnoszone są wykazywane w sprawozdaniu wartości (np. stany należności, zobowiązań, zapasów, środków pieniężnych).
Dlatego odpowiedź "sporządza sprawozdanie finansowe" oddaje sens definicji: sprawozdanie jest sporządzane na dzień bilansowy (czyli na określoną datę), a wykazane w nim pozycje mają odzwierciedlać stan na ten dzień.
- Odpowiedź "otwiera konta ksiąg pomocniczych" jest nieprawidłowa, bo otwieranie kont (zarówno w ewidencji pomocniczej, jak i w innych rejestrach) dotyczy organizacji zapisów na nowy okres i nie definiuje dnia bilansowego. To czynność techniczna w ramach prowadzenia ksiąg.
- Odpowiedź "otwiera konta księgi głównej" również jest błędna z tej samej przyczyny: otwarcie kont jest elementem rozpoczęcia ewidencji w nowym okresie, natomiast dzień bilansowy odnosi się do stanu na określoną datę, istotnego dla sprawozdawczości.
- Odpowiedź "sporządza zestawienie obrotów i sald" jest kusząca, ponieważ zestawienie często wykonuje się na koniec miesiąca/roku. Nie jest ono jednak definicją dnia bilansowego, tylko narzędziem kontrolnym weryfikującym poprawność zapisów i sald w księgach.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się konstrukcja "dzień, na który…", zwykle chodzi o definicję daty odniesienia (punkt w czasie), a nie o dowolną czynność wykonywaną w tym dniu. Najlepiej szukać odpowiedzi związanej bezpośrednio ze sprawozdawczością finansową.
