W układach pomiarowych, gdy zależy na bardzo dużej dokładności wyznaczenia nieznanej rezystancji, stosuje się metody porównawcze, a klasycznym rozwiązaniem jest mostek Wheatstone'a. Taki mostek ma cztery ramiona, z czego jedno tworzy rezystancja nieznana, a pozostałe ramiona buduje się z rezystorów o znanych wartościach (w praktyce: trzy rezystory wzorcowe).
Ideą jest doprowadzenie mostka do stanu równowagi (brak prądu w przekątnej pomiarowej, często obserwowanej galwanometrem lub wzmacniaczem różnicowym). W stanie równowagi zależności w mostku pozwalają obliczyć nieznaną rezystancję na podstawie znanych wartości w pozostałych ramionach. Dzięki temu wynik w dużej mierze opiera się na dokładności rezystorów wzorcowych i stabilności układu, a nie na bezpośrednim pomiarze prądu i napięcia obciążonych błędami przyrządu.
- "mostek Wheatstone'a." jest właściwy, bo odpowiada opisowi: pomiar bardzo dokładny i wykorzystanie trzech rezystorów wzorcowych do wyznaczenia czwartego (nieznanego) elementu.
- "mostek Thomsona." nie jest typową odpowiedzią na opis z trzema rezystorami wzorcowymi. Ten typ mostka kojarzy się z inną konstrukcją i specyficznymi zastosowaniami (np. w pomiarach szczególnych przypadków), więc nie jest standardowym wyborem dla ogólnego opisu mostka z trzema wzorcami.
- "omomierz." mierzy rezystancję bezpośrednio, ale jego dokładność bywa ograniczona klasą przyrządu, wpływem rezystancji przewodów i styków oraz sposobem pomiaru; pytanie wskazuje na metodę wzorcową/porównawczą.
- "megaomomierz." służy do pomiaru bardzo dużych rezystancji (zwykle izolacji) przy podwyższonym napięciu pomiarowym. To inna dziedzina pomiarów niż precyzyjne wyznaczanie typowej "nieznanej rezystancji" metodą mostkową.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać prostą wskazówkę: gdy w treści pojawiają się rezystory wzorcowe i bardzo dokładny pomiar, najczęściej chodzi o mostek pomiarowy, a nie o miernik "z ręki".
