Biomonitoring (w tym biomonitoring behawioralny) polega na obserwowaniu reakcji organizmów żywych na warunki środowiska. W wodach powierzchniowych i w systemach wczesnego ostrzegania wykorzystuje się m.in. niektóre gatunki ryb oraz małży słodkowodnych, ponieważ potrafią one szybko reagować na nagłe pogorszenie jakości wody.
Odpowiedź "toksycznymi" jest poprawna, ponieważ "specyficzne zachowanie" (np. zmiana aktywności, unikanie bodźca, zaburzenia równowagi, ograniczenie filtracji) jest klasycznie łączone z narażeniem na substancje o działaniu szkodliwym dla organizmu, czyli o charakterze toksycznym. Taki sygnał bywa traktowany jako wskaźnik epizodu zagrożenia, zwłaszcza gdy zanieczyszczenie pojawia się nagle.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne w kontekście sformułowania o zachowaniu jako wskaźniku:
- "biogennymi" – biogeny (np. związki azotu i fosforu) kojarzą się przede wszystkim z eutrofizacją i zmianami trofii, a nie z natychmiastową, charakterystyczną reakcją behawioralną wskazującą na ostrą toksyczność.
- "oleistymi" – zanieczyszczenia oleiste mogą być groźne, ale w pytaniu akcent pada na zachowanie jako wskaźnik toksycznego oddziaływania chemicznego; ponadto "oleistość" jest często rozpoznawalna wizualnie, więc nie jest typowym przykładem, dla którego konieczna byłaby obserwacja zachowania organizmów.
- "organicznymi" – to bardzo szeroka kategoria: substancje organiczne mogą być zarówno mało szkodliwe, jak i silnie toksyczne. Sam przymiotnik "organiczne" nie wskazuje jednoznacznie na mechanizm toksycznego działania, więc jest zbyt ogólny w porównaniu z "toksycznymi".
W praktyce egzaminacyjnej warto pamiętać: jeśli w zadaniu pojawia się wskazanie na reakcję organizmu (zachowanie, przeżywalność, filtracja), najczęściej testowana jest idea toksyczności i użycia organizmu jako wskaźnika skażenia.
