W zapisie 120/90 podaje się parametry czynnika grzewczego w sieci ciepłowniczej: temperaturę na zasilaniu i na powrocie. Są to wartości charakterystyczne dla wysokotemperaturowych sieci wodnych, w których rurociąg pracuje w podwyższonej temperaturze, a zwykle także przy istotnych obciążeniach ciśnieniowych.
Dlatego właściwym wyborem są rury stalowe. Stal jest powszechnie stosowana w sieciach ciepłowniczych, ponieważ dobrze znosi wysoką temperaturę pracy, ma wysoką wytrzymałość mechaniczną i umożliwia trwałe łączenie (np. spawanie) oraz wykonywanie kompensacji wydłużeń cieplnych. W praktyce bardzo często spotyka się rozwiązania w postaci rur stalowych w systemie preizolowanym.
Pozostałe odpowiedzi są nietrafne z typowych powodów eksploatacyjnych:
- "betonowe" – beton nie jest standardowym materiałem na rury przewodowe do przesyłu czynnika grzewczego w takich parametrach; występuje raczej w elementach konstrukcyjnych (np. kanały, obudowy), a nie jako zasadnicza rura ciśnieniowa dla sieci 120/90.
- "polietylenowe" – polietylen jest szeroko używany m.in. w sieciach wody i gazu, jednak w zastosowaniach ciepłowniczych o wysokich temperaturach pojawiają się ograniczenia materiałowe; tworzywa są częściej kojarzone z układami niskotemperaturowymi.
- "polibutylenowe" – podobnie jak inne tworzywa, kojarzy się raczej z instalacjami wewnętrznymi lub niższymi temperaturami; w sieciach o parametrach 120/90 typowym i oczekiwanym rozwiązaniem pozostaje stal.
Na egzaminie kluczowe jest wychwycenie, że o doborze materiału decyduje nie samo słowo "ciepłownicza", lecz właśnie podane parametry pracy 120/90, które kierują wybór na rurociągi stalowe.
