W zabezpieczeniach przeciwerozyjnych kosze gabionowe pełnią rolę masywnego, przepuszczalnego umocnienia. Aby gabion działał poprawnie, wypełnienie musi spełniać dwa praktyczne warunki: (1) elementy kruszywa nie mogą wypłukiwać się pod wpływem przepływu wody i drgań oraz (2) nie mogą przechodzić przez oczka siatki ani tworzyć nadmiernych pustek powodujących osiadanie.
Odpowiedź "Kamień polny łamany o frakcji 120÷200 mm" odpowiada typowemu doborowi wypełnienia gabionów do zastosowań umocnieniowych: jest to kruszywo grube, ciężkie i stabilne, co ogranicza ryzyko wymywania i zapewnia trwałość konstrukcji w terenie.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe w tym kontekście?
- "Korę gnejsową o frakcji 11÷32 mm" – to frakcja wyraźnie drobniejsza; w gabionach narażonych na erozję mogłaby łatwiej przemieszczać się, klinować i przesypywać. Dodatkowo sama nazwa "kora" bywa kojarzona z kruszywem o charakterze bardziej dekoracyjnym niż konstrukcyjnym.
- "Tłuczeń granitowy o frakcji 31,5÷63 mm" – jest to kruszywo łamane, ale frakcja średnia. W wielu realizacjach może być stosowana przy innych parametrach siatki, jednak przy typowych gabionach do umocnień brzegów i skarp częściej wymaga się frakcji większej, by ograniczyć ryzyko wysypywania oraz zapewnić większą masę własną okładziny.
- "Grys szklany o frakcji 2÷16 mm" – to kruszywo bardzo drobne jak na gabiony i kojarzone głównie z dekoracją. W zastosowaniach przeciwerozyjnych byłoby najbardziej narażone na wypłukiwanie i utratę wypełnienia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pojawia się gabion i funkcja przeciwerozyjna, myśl o tym, co dzieje się z drobnym kruszywem pod wpływem wody. Wybieraj materiał na tyle gruby, by był stabilny i dopasowany do siatki, a nie typowy dla podsypek czy dekoracji.
