Czas pracy kierowcy obejmuje nie tylko samo prowadzenie pojazdu, ale również inne okresy związane z realizacją przewozu i pozostawaniem w procesie pracy. Krótkie podjazdy w kolejce do przejścia granicznego są elementem wykonywania zadania transportowego: kierowca przemieszcza pojazd zgodnie z organizacją ruchu/odprawy, a więc wykonuje czynności związane z przewozem. Dlatego taki czas co do zasady wlicza się do czasu pracy.
Odpowiedź "dobowy nieprzerwany odpoczynek" jest nieprawidłowa, ponieważ odpoczynek to okres przeznaczony na regenerację, w którym kierowca nie powinien wykonywać czynności służbowych. Odpoczynek (zwłaszcza dobowy) jest odrębną kategorią niż czas pracy i nie może być do niego doliczany.
Odpowiedź "czas do dyspozycji kierowcy, kiedy kierowca nie wykonywał pracy" jest myląca, bo "dyspozycja" jest w przepisach kategorią inną niż praca: oznacza oczekiwanie na polecenia lub możliwość podjęcia pracy w razie potrzeby, ale bez wykonywania faktycznych czynności roboczych. W typowych ujęciach ewidencyjnych dyspozycja nie jest równoznaczna z czasem pracy, więc nie powinna być automatycznie wliczana jako praca.
Odpowiedź "przerwy w pracy, wynikające ze stosowania przerywanego systemu czasu pracy" także nie opisuje czasu pracy. Przerwa (nawet wynikająca z systemu czasu pracy) służy oderwaniu od wykonywania zadań i ma odmienny status niż praca. Egzaminacyjnie kluczowe jest rozróżnienie: praca (wykonywanie czynności przewozowych), odpoczynek (regeneracja) oraz dyspozycja/przerwa (oczekiwanie lub przerwanie pracy).
Wskazówka do nauki: jeśli kierowca musi przemieszczać pojazd (choćby o kilka metrów) w ramach realizacji przewozu, to jest to element aktywności zawodowej. Jeśli natomiast może swobodnie dysponować czasem i nie wykonuje zadań, częściej będzie to odpoczynek lub dyspozycja, zależnie od okoliczności.
