KWALIFIKACJA ELE2 - CZERWIEC 2024 (test 3)

PYTANIE NR 13.
Do czego przeznaczone są szczypce przedstawione na ilustracji?
Ilustracja przedstawia szczypce, które są narzędziem używanym w zawodzie elektryka, szczególnie w kontekście kwalifikacji E7
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szczypce tego typu służą do mechanicznego formowania oczka (pętli) na końcu żyły jednodrutowej, aby łatwo i pewnie podłączyć przewód np. pod zacisk śrubowy.
Nie są to zaciskarki: nie wykonują zaprasowania tulejek ani konektorów wsuwanych.

Pełne wyjaśnienie:

Rozpoznanie narzędzia na ilustracji sprowadza się do ustalenia, czy jego część robocza kształtuje przewód, czy go zaciska/zaprasowuje. Szczypce do formowania oczek (pętli) działają tak, że wyginają końcówkę żyły jednodrutowej w regularny łuk, tworząc "oczko" ułatwiające montaż pod zacisk śrubowy. Taki kształt poprawia powtarzalność wykonania i ogranicza ryzyko uszkodzenia przewodu przy nieprawidłowym doginaniu kombinerkami.

Odpowiedź "Do formowania oczek na końcach żył jednodrutowych." pasuje do narzędzia, którego zadaniem jest nadanie kształtu końcówce przewodu (a nie trwałe odkształcenie metalowej końcówki zaciskanej na przewodzie).

Pozostałe odpowiedzi opisują inne narzędzia i procesy:

  • "Do montażu zacisków zakleszczających." – montaż zacisków sprężynowych/zakleszczających zwykle nie wymaga szczypiec do wykonywania oczek. W praktyce dobiera się narzędzie do konkretnego systemu zacisków (np. śrubokręt do zwolnienia sprężyny lub dedykowany przyrząd), a nie szczypce do formowania pętli.
  • "Do zaciskania końcówek tulejkowych na żyłach wielodrutowych." – to opis zaciskarki do tulejek (ferruli). Takie narzędzie ma profil matrycy do zgniatania tulejki na lince. Szczypce do oczek nie tworzą zacisku na tulejce i nie zapewniają wymaganego zagniotu.
  • "Do zaprasowywania końców przewodów w połączeniach wsuwanych." – połączenia wsuwane (konektory) wymagają zaciskarki dopasowanej do typu konektora i przekroju. Narzędzie do formowania oczek nie jest przeznaczone do zaprasowywania konektorów, bo nie wytwarza właściwego połączenia elektryczno-mechanicznego.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się słowa "zaciskanie" lub "zaprasowywanie", to szukasz narzędzia z wyraźnymi matrycami/gniazdami do zgniotu końcówki. Jeśli kluczowe jest "formowanie", chodzi o nadanie kształtu przewodowi (np. oczko na drucie jednodrutowym).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Oczko to uformowana pętla z samego przewodu jednodrutowego na jego końcu. Wykonuje się je po to, aby przewód dobrze "obejmował" śrubę lub trzpień zacisku i miał stabilne zamocowanie mechaniczne oraz pewny styk elektryczny.
Zwróć uwagę na część roboczą: szczypce do oczek mają elementy, które zaginają przewód do kształtu łuku/pętli, a nie matryce do zgniatania tulejek. Zaciskarki mają zwykle wyraźne gniazda/profil zacisku dobrany do końcówki.
Żyła jednodrutowa trzyma nadany kształt i pozwala zrobić równą pętlę bez rozwarstwiania. Linka wielodrutowa jest elastyczna i po zagięciu może się "rozjeżdżać", dlatego częściej stosuje się na niej końcówki (np. tulejkowe) zamiast samego oczka.
Oczko bywa stosowane przy podłączaniu przewodu pod zaciski śrubowe w osprzęcie i aparaturze, gdy konstrukcja zacisku sprzyja oparciu przewodu o śrubę. W praktyce ważne jest, aby połączenie było mechanicznie stabilne i nie powodowało przecinania żyły.
Końcówka tulejkowa to metalowa tulejka zakładana na koniec żyły wielodrutowej. Po zaciśnięciu zapobiega "rozcapierzaniu" drucików, ułatwia montaż w zacisku i poprawia powtarzalność połączenia. Do tego używa się zaciskarki, a nie szczypiec do oczek.
Formowanie zmienia kształt samego przewodu (np. wygina go w pętlę). Zaciskanie/zaprasowywanie polega na trwałym odkształceniu metalowej końcówki na przewodzie (tulejki, konektora), aby uzyskać połączenie mechaniczno-elektryczne.
Tak. Konektory wsuwane (np. popularne "wsuwki") wymagają zaciskarki dopasowanej do typu konektora i przekroju przewodu. Narzędzie ma odpowiedni profil zacisku. Szczypce do formowania oczek nie zapewnią prawidłowego zaprasowania konektora.
Najczęstszy błąd to użycie narzędzia "podobnego z wyglądu", ale o innym przeznaczeniu (np. mylenie szczypiec do oczek z zaciskarką). Drugi błąd to traktowanie pojęć "zaciskanie" i "formowanie" jako tego samego procesu, co prowadzi do złej odpowiedzi.
Zwykle wtedy, gdy pracujesz na żyle wielodrutowej (lince) i chcesz wprowadzić przewód do zacisku, który wymaga zwartego, nie "rozsypującego się" końca. Tulejka po zaciśnięciu stabilizuje linkę. Oczko z samej linki jest mniej trwałe i mniej powtarzalne.
Ucz się przez skojarzenia: narzędzia do kształtowania przewodu (oczka, gięcie) vs narzędzia do zaprasowywania końcówek (tulejki, konektory). Pomaga też obejrzenie kart katalogowych narzędzi i praca na realnych przykładach w pracowni.
info

Około 66% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Źródła:

  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych (karty katalogowe producentów szczypiec do formowania oczek i zaciskarek do końcówek).

Materiały:

  • Instrukcje stanowiskowe pracowni elektrycznej dotyczące przygotowania końcówek przewodów
  • Podręczniki i skrypty do kwalifikacji ELE.2 w części o osprzęcie łączeniowym i narzędziach
  • Karty katalogowe i instrukcje użytkowania narzędzi instalatorskich (szczypce do oczek, zaciskarki do tulejek, zaciskarki do konektorów)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego