W diagnozie kolorystycznej klientki, wykonywanej przy projektowaniu fryzury, stosuje się tzw. draping, czyli przykładanie do okolicy twarzy tkanin w różnych kolorach. Celem jest sprawdzenie, jak dana barwa wpływa na odbiór cery: czy ją rozjaśnia, podkreśla rumień, cienie pod oczami, zażółca skórę lub przeciwnie – daje efekt świeżości i "zdrowego" wyglądu.
W praktyce fryzjerskiej używa się do tego chust garderobianych (specjalnych kawałków tkaniny przygotowanych do analizy), ponieważ są narzędziem pracy: mają odpowiedni rozmiar, są neutralne materiałowo i służą wyłącznie do oceny koloru w oprawie twarzy. Dzięki nim łatwiej dobrać kierunek koloryzacji (ciepły/chłodny), kontrastowość oraz nasycenie barwy, a także zaplanować, czy lepsze będą refleksy, sombre czy jednolity kolor.
Odpowiedź "apaszkami modowymi" jest nieprawidłowa, bo słowo "apaszka" odnosi się do dodatku odzieżowego, a nie do profesjonalnego zestawu do diagnozy. Określenie "modowe" dodatkowo sugeruje element stylizacji ubioru, nie narzędzie diagnostyczne.
Odpowiedź "chustami modowymi" również przenosi znaczenie na obszar mody. W diagnozie kolorystycznej chodzi o kontrolowane porównywanie barw, a nie o dobieranie dodatku do stroju.
Odpowiedź "apaszkami garderobianymi" miesza dwa porządki: "apaszka" (dodatek) i "garderobiane" (związane z zestawem tkanin do analizy). W terminologii zawodowej utrwalona jest nazwa chusty garderobiane.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj skojarzenie: diagnoza kolorystyczna = draping = "chusty" (większe płaty tkaniny do porównywania), a nie "apaszka" (mały dodatek modowy).
