Papiery wartościowe o charakterze wierzytelnościowym (dłużnym) to takie instrumenty, w których nabywca staje się wierzycielem emitenta. Oznacza to, że po stronie emitenta powstaje zobowiązanie do spełnienia świadczenia na rzecz posiadacza instrumentu (najczęściej: wykup po określonym czasie oraz wypłata odsetek lub innego wynagrodzenia).
Odpowiedź "obligacje emitowane przez Skarb Państwa" spełnia tę definicję: obligacja jest z natury instrumentem dłużnym, a emitent (tu: Skarb Państwa) ma obowiązek wykupu zgodnie z warunkami emisji. Z perspektywy nabywcy jest to więc wierzytelność wobec emitenta.
Pozostałe propozycje są instrumentami udziałowymi (kapitałowymi):
- "akcje spółek notowanych na giełdzie" oznaczają udział w kapitale spółki i prawa korporacyjne; akcjonariusz nie jest wierzycielem spółki w sensie typowym dla instrumentów dłużnych, a jego dochód zależy m.in. od wyników i decyzji o dywidendzie,
- "udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością" również potwierdzają udział kapitałowy w spółce, a nie roszczenie o wykup w ustalonym terminie,
- "udziały w spółkach cywilnych, jawnych i komandytowych" odnoszą się do uczestnictwa w podmiotach/umowach spółek i także nie stanowią klasycznego papieru wartościowego dłużnego dającego wierzytelność jak obligacja.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: obligacja = dług (wierzytelność), a akcja/udział = kapitał (współwłasność/uczestnictwo). To pomaga szybko przyporządkować instrument do właściwej kategorii.
