Liniatura rastra (w lpi, czyli liniach na cal) opisuje, jak gęsto ułożona jest siatka punktów półtonowych, które tworzą obraz w druku offsetowym. Im wyższa liniatura, tym drobniejsze punkty i potencjalnie lepsze odwzorowanie szczegółów, przejść tonalnych i fotografii. Jednak wzrost liniatury zwiększa wymagania wobec całego procesu: jakości formy, stabilności maszyny, farby, a przede wszystkim wobec podłoża (np. papieru powlekanego, który lepiej przenosi drobne punkty).
Odpowiedź "170 lpi" pasuje do kategorii wysokojakościowych materiałów reklamowych, gdzie oczekuje się dobrej szczegółowości i gładkich przejść tonalnych. To wartość typowa dla druku wysokiej jakości (w praktyce spotyka się zakresy około 150–200 lpi, zależnie od papieru i wymagań).
- "70 lpi" jest charakterystyczne raczej dla druku niższej jakości (np. na papierach chłonnych, o gorszej reprodukcji detali). Przy takiej liniaturze obraz będzie bardziej "ziarnisty", a detale i przejścia tonalne mniej subtelne.
- "600 lpi" to wartość skrajnie wysoka jak na klasyczne rastrowanie w offsecie. Tak gęsty raster byłby trudny lub niepraktyczny do stabilnego utrzymania w typowych warunkach produkcyjnych i nie odpowiada standardowemu doborowi liniatur dla materiałów reklamowych.
- "1 200 lpi" jest jeszcze bardziej nierealistyczne w tym kontekście i może wynikać z pomylenia pojęć (np. z rozdzielczością urządzeń obrazujących lub parametrami cyfrowymi). W offsecie takie wartości nie stanowią typowej liniatury rastra dla druku materiałów reklamowych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie mówi o wysokiej jakości, myśl o liniaturach wyższych, ale nadal realnych technologicznie dla offsetu. Unikaj odpowiedzi skrajnych, które brzmią "bardziej profesjonalnie", lecz nie pasują do praktyki.