Dysfunkcje narządu żucia dotyczą zaburzeń funkcji fizjologicznych układu stomatognatycznego, czyli takich czynności jak żucie, połykanie, mowa oraz oddychanie. Jeśli jedna z tych funkcji przebiega w sposób nieprawidłowy (np. zmienia się tor oddychania), mówimy o dysfunkcji.
Oddychanie przez usta jest klasyfikowane jako dysfunkcja, ponieważ zastępuje prawidłowe oddychanie przez nos. W praktyce może wiązać się z przyczynami obturacyjnymi (np. utrudniona drożność nosa) lub utrwalonym nawykiem, a w efekcie wpływać na warunki w jamie ustnej (wysuszenie śluzówek) oraz na rozwój twarzoczaszki i zgryzu.
Pozostałe odpowiedzi to parafunkcje, czyli czynności nawykowe i patologiczne, które nie są funkcjami podstawowymi:
- Ogryzanie paznokci – nawykowa czynność żuchwy i zębów, mogąca przeciążać narząd żucia.
- Ssanie języka i wargi dolnej – parafunkcja zaburzająca równowagę mięśniową, mogąca sprzyjać wadom zgryzu.
- Nagryzanie błony śluzowej policzka – nawyk/odruch prowadzący do urazów śluzówki, ale niebędący fizjologiczną funkcją.
Dla asystentki stomatologicznej kluczowe jest rozróżnienie: dysfunkcja = zaburzona funkcja fizjologiczna, a parafunkcja = dodatkowy nawyk. To ułatwia prawidłową obserwację pacjenta i przekazanie lekarzowi istotnych informacji z wywiadu oraz oceny wstępnej.
