Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa w odcinku piersiowym często wiąże się z bólem, wzmożonym napięciem mięśni przykręgosłupowych oraz ograniczeniem ruchomości klatki piersiowej. W gabinecie masażu najbardziej uzasadnione są więc metody, które mają działanie przeciwbólowe, rozluźniające i poprawiają odżywienie (trofikę) tkanek.
Masaż klasyczny obejmuje techniki takie jak głaskanie, rozcieranie czy ugniatanie (dobrane do tolerancji pacjentki). Jego typowe efekty to poprawa ukrwienia, zmniejszenie napięcia mięśniowego, ułatwienie regeneracji tkanek i łagodzenie dolegliwości bólowych. Przy zmianach zwyrodnieniowych bywa stosowany jako element postępowania objawowego.
Masaż segmentarny oddziałuje poprzez bodźcowanie stref skórno-mięśniowych powiązanych z segmentami rdzeniowymi. Z tego powodu jest kojarzony z terapią dolegliwości narządu ruchu, w tym bólów kręgosłupa, gdy celem jest regulacja odruchowa i normalizacja napięcia w obrębie danego segmentu (np. w okolicy Th).
Drenaż limfatyczny jest techniką ukierunkowaną przede wszystkim na usprawnienie odpływu chłonki i redukcję obrzęków. Zastosowanie go jako "najbardziej odpowiedniego" w chorobie zwyrodnieniowej kręgosłupa ma sens głównie wtedy, gdy występuje współistniejący obrzęk jako problem dominujący. Bez takiej przesłanki warianty zawierające drenaż nie odpowiadają najlepiej podstawowemu celowi pracy z pacjentką z bólem kręgosłupa.
W praktyce przed wykonaniem zabiegu należy też zebrać wywiad i ocenić przeciwwskazania (np. ostry stan zapalny, świeży uraz, nasilone objawy neurologiczne) oraz dobrać intensywność tak, aby nie prowokować nasilenia bólu.
