W przypadku pożaru metali (m.in. magnezu, sodu, potasu) kluczowe jest, że są to materiały o wysokiej reaktywności. Dobór środka gaśniczego nie może opierać się na "typowych" skojarzeniach (np. woda), tylko na mechanizmie spalania i możliwych reakcjach chemicznych.
Odpowiedź "piasku." jest właściwa, ponieważ suchy materiał sypki może odciąć dopływ tlenu do palącego się metalu i ograniczyć rozprzestrzenianie się ognia. W praktyce do pożarów metali stosuje się także specjalistyczne proszki gaśnicze; piasek bywa rozwiązaniem doraźnym, gdy jest dostępny i odpowiednio suchy.
Odpowiedź "wody." jest błędna, bo część metali (szczególnie alkaliczne) może reagować z wodą z wydzieleniem ciepła i gazów, co może nasilać zagrożenie. Dodatkowo strumień wody może rozrzucić palący się materiał.
Odpowiedź "gaśnicy pianowej." jest błędna, ponieważ piana zawiera wodę i nie jest przeznaczona do pożarów metali; może nie stłumić spalania, a w niektórych sytuacjach pogorszyć warunki gaszenia.
Odpowiedź "gaśnicy śniegowej." (CO2) jest błędna jako wybór ogólny dla metali: dwutlenek węgla nie zawsze skutecznie chłodzi i izoluje palący się metal, a w specyficznych warunkach może nie przerwać reakcji spalania. Na egzaminie należy pamiętać zasadę: dla metali wybiera się środki przeznaczone do pożarów metali (suchy proszek/piasek), a unika wody i piany.
- Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach są "woda/piana/CO2" oraz "piasek", a pytanie dotyczy Mg/Na/K, to poprawna jest odpowiedź związana z zasypaniem i odcięciem tlenu.
