Do instrumentalnych metod optycznych zalicza się techniki, w których informacja analityczna pochodzi z oddziaływania promieniowania elektromagnetycznego (światła) z próbką, a aparat mierzy wielkość optyczną. Taką metodą jest refraktometria, ponieważ polega na wyznaczaniu współczynnika załamania światła (lub wielkości z nim związanych) dla badanej próbki. W praktyce analitycznej wykorzystuje się ją m.in. do szybkiej kontroli jakości roztworów oraz oceny składu/koncentracji w układach, gdzie współczynnik załamania koreluje ze stężeniem.
Pozostałe odpowiedzi należą do innych grup metod:
- Argentometria nie jest metodą optyczną, tylko klasyczną metodą miareczkową (analiza objętościowa), w której stosuje się roztwory soli srebra do oznaczeń opartych na reakcji strącania.
- Potencjometria jest metodą elektrochemiczną – podstawą pomiaru jest różnica potencjałów elektrody wskaźnikowej i odniesienia w układzie elektrod, a nie zjawiska optyczne.
- Konduktometria również jest metodą elektrochemiczną, ponieważ mierzy przewodnictwo elektryczne roztworu zależne od liczby i ruchliwości jonów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w nazwie pojawia się "-metria", nie wystarcza to do klasyfikacji. Trzeba zapytać: co mierzy przyrząd? Jeżeli wielkość optyczną (np. załamanie, absorbancję, emisję), to metoda optyczna; jeżeli potencjał lub przewodnictwo, to metoda elektrochemiczna; jeżeli objętość titranta – metoda miareczkowa.
