Dolna granica wybuchowości (DGW, ang. LEL) określa takie stężenie palnego gazu w powietrzu, poniżej którego mieszanina nie wybuchnie po zainicjowaniu zapłonu. W praktyce zakładowej często nie podaje się bezpośrednio stężenia metanu w % objętości, tylko wynik jako % DGW (LEL), czyli "ile procent DGW osiągnięto". Im wyższy %DGW, tym mieszanina jest bliżej zakresu wybuchowości i tym większe ryzyko zapłonu.
Prace remontowe i konserwacyjne maszyn oraz urządzeń w strefach zagrożonych wybuchem są szczególnie wrażliwe na ryzyko, ponieważ mogą wprowadzać dodatkowe źródła zapłonu (np. iskrzenie, nagrzewanie, tarcie, użycie narzędzi, chwilowe rozszczelnienia). Z tego powodu progi dopuszczalności takich prac ustala się konserwatywnie (z zapasem bezpieczeństwa) i wymagają one, by atmosfera była wyraźnie poniżej DGW.
Odpowiedź "20%" oznacza, że prace są dopuszczalne tylko do poziomu stanowiącego jedną piątą DGW, co zapewnia margines bezpieczeństwa względem osiągnięcia mieszaniny wybuchowej.
- "30%" – to już wyższy udział DGW; w praktyce oznacza mniejszy margines bezpieczeństwa i większe ryzyko, szczególnie przy dynamicznych zmianach stężenia.
- "40%" – jeszcze bardziej zbliża atmosferę do DGW; taka wartość jest typowo zbyt wysoka jako próg dopuszczenia prac remontowych/konserwacyjnych w strefach Ex.
- "50%" – połowa DGW to poziom, przy którym niewielki wzrost stężenia może szybko doprowadzić do osiągnięcia warunków niebezpiecznych; wybór tej wartości wynika często z błędnego "zakotwiczenia" na liczbie 50, a nie z zasad bezpieczeństwa.
W nauce do egzaminu warto pamiętać o dwóch rzeczach: (1) zawsze rozróżniaj %DGW od % objętości metanu, (2) dla prac zwiększających prawdopodobieństwo zapłonu progi dopuszczalne są zwykle niższe niż dla samego przebywania lub normalnej pracy urządzeń.
