W kalkulacji kosztów robocizny w robotach budowlanych kluczowe jest ustalenie, ile czasu pracy potrzeba na wykonanie określonej jednostki robót (np. 1 m2, 1 m, 1 szt.). Do tego służą normy czasu pracy. Na ich podstawie wyznacza się nakład robocizny (pracochłonność) dla pozycji kosztorysowej, a następnie – po zastosowaniu odpowiedniej stawki – oblicza koszt robocizny.
Odpowiedź "normy czasu pracy" jest poprawna, bo norma czasowa jest bezpośrednią informacją wejściową do kalkulacji nakładów R: wskazuje wymaganą liczbę roboczogodzin na jednostkę robót. W praktyce kosztorysowej jest to fundament poprawnego wyznaczenia kosztu pracy ludzi przy danym zakresie robót.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "wskaźnik zatrudnienia" odnosi się do ujęć kadrowo-organizacyjnych (ile osób potrzeba w zespole), a nie do normowania czasu dla konkretnej jednostki robót w kosztorysie.
- "normy organizacji pracy" opisują zasady organizowania procesu (np. podział pracy, brygady, kolejność czynności), ale same w sobie nie stanowią normy czasowej potrzebnej do policzenia nakładu robocizny dla pozycji.
- "współczynnik pracochłonności robót" bywa rozumiany jako wskaźnik syntetyczny lub przeliczeniowy. Nawet jeśli wiąże się z pracochłonnością, to w kosztorysie źródłem są normy czasu (czyli konkretne wartości nakładów), a nie ogólny współczynnik.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy kalkulacji kosztu robocizny, szukaj pojęć mówiących wprost o czasie pracy na jednostkę robót (norma czasu, roboczogodziny), a nie o organizacji zatrudnienia czy ogólnych wskaźnikach.
