Kapitały obce (zobowiązania) dzieli się m.in. według terminu wymagalności na krótkoterminowe i długoterminowe. W ujęciu bilansowym za długoterminowe uznaje się te, których spłata przypada zwykle powyżej 12 miesięcy od dnia bilansowego. Taki podział jest ważny w ocenie stabilności finansowania oraz ryzyka płynności.
Odpowiedź "kredyt inwestycyjny" jest poprawna, ponieważ służy finansowaniu inwestycji (np. maszyn, budynków, modernizacji), a więc przedsięwzięć o dłuższym horyzoncie. Z tego powodu kredyty inwestycyjne są najczęściej udzielane na dłuższe okresy i w praktyce klasyfikuje się je jako długoterminowe źródło kapitału obcego.
Pozostałe propozycje odnoszą się typowo do zobowiązań krótkoterminowych:
- "kredyt obrotowy" finansuje bieżącą działalność (zakupy środków do produkcji, zapasy, koszty operacyjne). Zwykle jest odnawialny lub udzielany na krótsze okresy, dlatego w klasyfikacji terminowej najczęściej traktuje się go jako krótkoterminowy.
- "zobowiązania podatkowe" mają z reguły określone, stosunkowo bliskie terminy zapłaty wynikające z rozliczeń okresowych, więc w praktyce obciążają krótkoterminową płynność.
- "zobowiązania wobec dostawców" (handlowe) powstają przy zakupach z odroczonym terminem płatności i są standardowo krótkoterminowe, związane z cyklem operacyjnym przedsiębiorstwa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się zobowiązania "operacyjne" (dostawcy, podatki, bieżące kredyty), najpierw oceń, czy dotyczą cyklu bieżącej działalności. Długoterminowe finansowanie częściej wiąże się z inwestycjami i środkami trwałymi.
