Kapitały własne to ta część pasywów, która pokazuje finansowanie pochodzące od właścicieli oraz wynik finansowy pozostawiony w jednostce. W praktyce oznacza to, że kapitał własny nie jest "długiem" wobec banku czy dostawcy, tylko odzwierciedla wartość netto przypadającą właścicielom.
Odpowiedź "zysk z lat ubiegłych" jest poprawna, ponieważ jest to zysk zatrzymany (część wypracowanych wyników z poprzednich okresów, która nie została wypłacona np. w formie dywidendy, lecz pozostała w firmie). Taki zysk zwiększa kapitał własny i wzmacnia samofinansowanie przedsiębiorstwa, co w agrobiznesie bywa istotne przy planowaniu inwestycji (maszyny, budynki, stado podstawowe).
Pozostałe propozycje są błędne, bo należą do zobowiązań (finansowania obcego):
- "kredyty inwestycyjne" – to dług wobec banku. Niezależnie od celu (inwestycja), jest to zobowiązanie do spłaty kapitału i odsetek.
- "pożyczki długoterminowe" – także stanowią zobowiązania, tyle że o dłuższym terminie zapadalności. Długoterminowość nie zmienia faktu, że jest to finansowanie obce.
- "zobowiązania wobec dostawców" – to typowe zobowiązania handlowe (np. za nawozy, pasze, środki ochrony roślin), zwykle krótkoterminowe. Mogą wspierać płynność, ale w bilansie pozostają długiem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli dana pozycja wymaga spłaty na rzecz wierzyciela (bank, pożyczkodawca, dostawca), to jest zobowiązaniem. Jeśli pokazuje wkład właścicieli lub zatrzymany wynik, to jest składnikiem kapitału własnego.
