Uboczne produkty pochodzenia zwierzęcego (UPPZ) dzieli się na kategorie w zależności od poziomu ryzyka sanitarnego i sposobu dalszego postępowania z materiałem. W tym podziale kategoria 3 obejmuje materiał o najniższym ryzyku spośród kategorii UPPZ.
Do kategorii 3 zalicza się m.in. części zwierząt po uboju nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi ze względów handlowych. Kluczowe jest tu rozumienie sformułowania "względy handlowe": materiał może być zasadniczo zdatny, ale zostaje wycofany z rynku żywności (np. z powodu wymagań odbiorcy, wyglądu, braku popytu, niezgodności handlowej), bez przesłanek wskazujących na najwyższe ryzyko biologiczne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Obornik i treść przewodu pokarmowego – to materiały typowo kwalifikowane do innej kategorii niż 3, ponieważ ich charakter i potencjalne zanieczyszczenie biologiczne powodują podwyższone ryzyko i inne zasady zagospodarowania.
- Odpady gastronomiczne pochodzące ze środków transportu międzynarodowego – to szczególny rodzaj odpadów, dla których stosuje się bardziej rygorystyczne zasady ze względu na ryzyko zawleczenia chorób; nie traktuje się ich jak standardowego materiału kategorii 3.
- Surowce szczególnego ryzyka (SRM) – ze względu na możliwą obecność czynników chorobotwórczych (np. związanych z TSE) należą do materiałów o najwyższym ryzyku i są klasyfikowane odmiennie niż kategoria 3.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: kategoria 3 to najczęściej "materiał poubojowy o niskim ryzyku, wycofany z łańcucha żywności z przyczyn innych niż podejrzenie choroby", podczas gdy SRM i odpady szczególne (np. z transportu międzynarodowego) są traktowane znacznie surowiej.
