KWALIFIKACJA PGF1 + PGF2 - CZERWIEC 2015

Do kontroli barwy odbitek drukarskich stosuje się densytometry refleksyjne, ponieważ odbitka na typowym podłożu (papier, karton, wiele podłoży etykietowych) jest obiektem nieprzezroczystym lub w praktyce ocenianym w świetle odbitym. Taki densytometr mierzy światło odbite od powierzchni próbki i pozwala oceniać parametry związane z prowadzeniem farby w procesie (m.in. gęstość optyczną pól apli, pośrednio stabilność nafarbienia).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:

• "skanery bębnowe" – są urządzeniami do bardzo dokładnego skanowania (digitalizacji) materiałów graficznych. Mogą dać obraz o wysokiej jakości, ale nie są przyrządami pomiarowymi do kontroli procesu drukowania na maszynie i nie służą do szybkiej, metrologicznej oceny barwy odbitki.
• "skanery płaskie" – analogicznie, skanują dokument/odbitkę w celu uzyskania pliku graficznego. Wynik zależy m.in. od kalibracji, oświetlenia i profilu, a nie jest standardowym pomiarem kontrolnym stosowanym w poligrafii do oceny nafarbienia.
• "densytometry transmisyjne" – wykonują pomiar w świetle przechodzącym przez próbkę, więc stosuje się je do materiałów przezroczystych (np. filmów, diapozytywów, niektórych folii). Dla typowej odbitki drukarskiej na nieprzezroczystym podłożu właściwy jest pomiar refleksyjny.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "odbitka" (wydruk na podłożu), najczęściej chodzi o pomiar refleksyjny. Gdy mowa o materiale, przez który świeci światło (film/klisza), wtedy właściwy jest pomiar transmisyjny.