Kontrola procesu sterylizacji parą wodną opiera się na kilku uzupełniających się metodach: kontroli fizycznej (rejestr parametrów), kontroli chemicznej (wskaźniki) oraz – okresowo lub w określonych sytuacjach – kontroli biologicznej. W praktyce sterylizatorni ważne jest, aby dobierać wskaźnik do celu kontroli i miejsca jego użycia.
W przyrządzie testowym procesu (czyli urządzeniu/układzie, który ma stanowić wyzwanie dla procesu i symulować "najtrudniejsze" warunki penetracji pary) umieszcza się wskaźnik chemiczny typu 5, nazywany integrującym. Jest on przeznaczony do oceny przebiegu procesu na podstawie reakcji na kluczowe parametry krytyczne cyklu. Dzięki temu pozwala stwierdzić, czy w miejscu reprezentującym najtrudniej sterylizowalny punkt spełniono warunki niezbędne do uznania procesu za prawidłowy.
Dlaczego pozostałe typy nie pasują do tego zastosowania?
- Typ 1 jest zwykle wskaźnikiem procesu używanym głównie do odróżnienia wyrobów "poddanych procesowi" od "niepoddanych" (np. na zewnątrz pakietu). Nie służy do oceny warunków w przyrządzie testowym procesu.
- Typ 3 odnosi się do reakcji na jeden parametr krytyczny. To zbyt mało, aby wiarygodnie oceniać przebieg złożonego procesu w warunkach wyzwania procesu.
- Typ 4 odnosi się do więcej niż jednego parametru, ale nadal nie jest wskaźnikiem integrującym przeznaczonym do oceny procesu w PCD w taki sposób jak typ 5.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się kontrola procesu w kontekście przyrządu testowego (PCD), zwykle chodzi o wskaźnik o wyższej "czułości" oceny warunków procesu, czyli integrujący (typ 5), a nie o wskaźniki zewnętrzne lub reagujące na pojedynczy parametr.
