W przypadku podopiecznego niesłyszącego właściwym specjalistą jest surdopedagog, czyli pedagog specjalny zajmujący się wspieraniem osób z uszkodzeniem słuchu. Taki specjalista może pomóc opiekunowi m.in. w doborze sposobów komunikacji (np. zasady czytelnego mówienia, wykorzystanie kanału wzrokowego, wspieranie komunikacji gestem), organizacji otoczenia oraz w zrozumieniu typowych trudności wynikających z bariery słuchowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do sytuacji?
- Tyflopedagog pracuje z osobami z niepełnosprawnością wzroku (niewidomymi i słabowidzącymi). Główny obszar wsparcia dotyczy orientacji przestrzennej, usprawniania widzenia, adaptacji materiałów (np. powiększenie, brajl), a nie problemów wynikających z niesłyszenia.
- Andragog zajmuje się edukacją osób dorosłych (andragogika to pedagogika dorosłych). To kryterium dotyczy wieku i procesu uczenia się, a nie rodzaju niepełnosprawności sensorycznej, więc nie jest to trafny wybór przy pytaniu o podopiecznego niesłyszącego.
- Oligofrenopedagog specjalizuje się w pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną. Choć w praktyce mogą występować sprzężone trudności (np. jednocześnie sensoryczne i intelektualne), samo określenie "niesłyszący" wskazuje przede wszystkim na potrzebę wsparcia z obszaru surdopedagogiki.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj powiązanie: surd- (słuch), tyflo- (wzrok), oligofreno- (niepełnosprawność intelektualna), andra- (dorośli). W pytaniach o dobór specjalisty najpierw ustal, czy kluczowe jest: rodzaj niepełnosprawności, wiek osoby, czy obszar funkcjonowania.
