W polskim systemie ochrony zdrowia finansowanym ze środków publicznych lekarz podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) pełni rolę "bramki" do wielu świadczeń specjalistycznych. Oznacza to, że w typowej sytuacji pacjent najpierw zgłasza się do POZ, a następnie otrzymuje skierowanie do ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (AOS).
Istnieją jednak wyjątki: dla wybranych specjalizacji zniesiono wymóg skierowania, aby skrócić drogę do diagnostyki i leczenia w obszarach szczególnie istotnych z punktu widzenia zdrowia publicznego. Wśród takich specjalistów znajduje się onkolog, dlatego pierwsza wizyta u onkologa może odbyć się bez skierowania od lekarza POZ (w placówce mającej właściwe finansowanie/umowę).
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ dotyczą specjalizacji, do których co do zasady nadal obowiązuje skierowanie:
- Dermatolog – mimo częstych potrzeb konsultacji, standardowo jest to AOS wymagająca skierowania.
- Okulista (lekarz) – pierwsza wizyta zazwyczaj wymaga skierowania; częstym błędem jest utożsamianie go z optometrystą, który może być dostępny bez skierowania, ale nie jest lekarzem okulistą.
- Laryngolog – również pozostaje specjalistą, do którego w typowej ścieżce pacjent trafia na podstawie skierowania z POZ.
Dla asystenta osoby z niepełnosprawnością praktyczna umiejętność polega na tym, aby przed rejestracją sprawdzić, czy potrzebne jest skierowanie. Pozwala to uniknąć odmowy zapisania na wizytę oraz skrócić czas oczekiwania, gdy prawo dopuszcza dostęp bez skierowania (np. w onkologii).