Klasyfikacja ubytków według Blacka opiera się przede wszystkim na lokalizacji ubytku na powierzchniach zęba oraz na tym, czy dotyczy on zębów przednich czy bocznych. W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest szybkie rozpoznanie: (1) jaki to ząb (przedni czy boczny), (2) jaka powierzchnia jest objęta zmianą (żująca/bruzdy, styczna, przedsionkowa/językowa), (3) czy w zębach przednich zajęty jest brzeg sieczny.
Odpowiedź "III" jest właściwa wtedy, gdy na rysunku widoczny jest ubytek na powierzchni stycznej zęba przedniego (siekacza lub kła) i jednocześnie nie ma zajęcia brzegu siecznego. To rozróżnienie jest najczęstszym "punktem krytycznym" między klasą III a IV.
- "II" jest nieprawidłowe, ponieważ klasa II dotyczy ubytków na powierzchniach stycznych, ale zębów bocznych (przedtrzonowce, trzonowce), zwykle w powiązaniu z powierzchnią żującą.
- "I" jest nieprawidłowe, bo klasa I obejmuje ubytki w bruzdach i dołkach (najczęściej na powierzchniach żujących zębów bocznych oraz w określonych zagłębieniach anatomicznych), a nie typowe ubytki styczne zębów przednich.
- "IV" byłoby właściwe, gdyby ubytek dotyczył zębów przednich i obejmował brzeg sieczny. Jeśli rysunek nie pokazuje zajęcia brzegu siecznego, wybór klasy IV jest błędem.
Wskazówka do nauki: najpierw ustal, czy to ząb przedni. Jeśli tak i ubytek jest styczny, pytanie sprowadza się do jednego kryterium: bez brzegu siecznego = klasa III, z brzegiem siecznym = klasa IV.
