Soft-kalander jest urządzeniem do wykańczania powierzchni papieru (poprawa gładkości, połysku i drukowalności). W odróżnieniu od kalandra twardego jeden z walców ma miękką pokrywę, a drugi jest walcem metalowym (stalowym) podgrzewanym. Papier przechodzi przez szczelinę między walcami pod kontrolowanym naciskiem i temperaturą.
Dlaczego 180°C? Temperatura walca metalowego w soft-kalandrze jest zwykle wysoka, bo ma umożliwić intensywniejsze "wygładzenie" warstwy wierzchniej w krótkim czasie kontaktu w strefie docisku. W praktyce technologicznej dla soft-kalandrów podaje się często zakres rzędu 150–200°C, a typowe nastawy robocze dla wielu asortymentów papieru mieszczą się w okolicach 180–190°C. Taka temperatura sprzyja uzyskaniu lepszej gładkości i połysku, szczególnie gdy celem jest poprawa właściwości powierzchniowych.
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe?
- 100°C bywa kojarzone z temperaturami procesów wodnych, ale w soft-kalandrowaniu często nie daje wystarczającego efektu wykańczania powierzchni (zbyt mała intensywność oddziaływania cieplnego).
- 120°C jest wyższe, ale nadal zazwyczaj pozostaje poniżej typowych temperatur walca stalowego stosowanych, gdy oczekuje się wyraźnej poprawy połysku i gładkości.
- 60°C odpowiada raczej łagodnemu podgrzaniu i w kontekście soft-kalandra jest na ogół zbyt niska, aby uzyskać charakterystyczny efekt kalandrowania.
Warto pamiętać, że rzeczywista nastawa zależy od rodzaju papieru, wilgotności wstęgi, wymaganej jakości końcowej oraz warunków pracy (nacisk, liczba szczelin). Na egzaminie pytanie dotyczy jednak typowej wartości dla walca metalowego soft-kalandra, dlatego właściwy wybór to 180°C.
