W pytaniu chodzi o wskazanie metody, która nie służy do ilościowego (czyli wyrażonego liczbą) określania zużycia maszyny lub urządzenia w warunkach warsztatowych.
"Wagowa" (grawimetryczna) polega na porównaniu masy elementu/próbki przed i po eksploatacji lub po określonym cyklu pracy. Różnica mas jest bezpośrednią miarą ubytku materiału, więc daje wynik ilościowy.
"Liniowa" opiera się na pomiarze zmiany wymiaru: średnicy czopa, grubości okładziny, wysokości zęba, luzu, itp. W warsztacie realizuje się ją typowo suwmiarką, mikrometrem, czujnikiem zegarowym. Wynik jest liczbowy (mm), więc metoda jest ilościowa.
"Objętościowa" odnosi się do ubytku objętości materiału (np. na podstawie geometrii ubytku albo zależności między masą, gęstością i objętością). Także daje wynik liczbowy (mm3 lub cm3), więc jest metodą ilościową.
"Penetracyjna" to natomiast metoda badań nieniszczących (NDT), której celem jest ujawnienie nieciągłości otwartych na powierzchnię (np. rys, pęknięć, porów). W klasycznym ujęciu nie służy ona do wyznaczania wielkości zużycia jako ubytku materiału; wskazuje raczej obecność i rozmieszczenie wad. Dlatego nie zalicza się jej do warsztatowych metod ilościowego określania zużycia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się metoda typowa dla NDT (penetrant, ultradźwięki, radiografia), to zwykle dotyczy wykrywania wad, a nie pomiaru stopnia zużycia w sensie ubytku materiału.
