KWALIFIKACJA DRM8 - STYCZEŃ 2024

PYTANIE NR 22.
Do montażu stelaży taboretów należy zastosować urządzenie przeznaczone do montażu wyrobów o konstrukcji
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Stelaż taboretu jest typowym przykładem wyrobu o konstrukcji szkieletowej: składa się z połączonych elementów (np. nogi, oskrzynienie/łączyny), które tworzą nośny "szkielet". Dlatego do montażu stelaży stosuje się urządzenia przeznaczone dla konstrukcji szkieletowych, a nie skrzyniowych czy kolumnowych.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu kluczowe jest rozpoznanie, jaką konstrukcję ma wyrób, którego dotyczy montaż, czyli stelaż taboretu. Stelaż to część nośna mebla: układ elementów przenoszących obciążenia, do których mocuje się siedzisko i ewentualne dodatkowe części.

Konstrukcja szkieletowa polega na tym, że wyrób jest zbudowany z wielu elementów liniowych (listwy, nogi, łączyny, ramy), które po połączeniu tworzą przestrzenny układ nośny – "szkielet". Taboret jest właśnie takim meblem: jego podstawową częścią jest układ nóg i łączyn/stężeń, a nie zamknięta bryła.

Dlatego odpowiedź "szkieletowej." pasuje do taboretów: urządzenia montażowe dla tej grupy wyrobów muszą umożliwiać pozycjonowanie kilku elementów i ich równoczesne łączenie (np. docisk, utrzymanie kątów, powtarzalność ustawienia).

Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne do taboretu:

  • "kolumnowej." sugeruje konstrukcję opartą na jednym dominującym elemencie nośnym ("kolumnie"), co nie odpowiada typowemu układowi nóg i łączyn taboretu.
  • "skrzyniowej." odnosi się do wyrobów o budowie zbliżonej do zamkniętej bryły/pudła (ściany, wieńce, wieko), charakterystycznej raczej dla skrzyń lub korpusów mebli skrzyniowych, a nie dla prostego stelaża taboretu.
  • "ramowej." dotyczy rozwiązań, gdzie podstawą jest pojedyncza rama (np. skrzydło drzwi, ramka), natomiast stelaż taboretu jest przestrzenny i wieloelementowy; w praktyce klasyfikacja taboretów jest łączona z konstrukcjami szkieletowymi.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się słowo stelaż, zwykle chodzi o układ elementów tworzących nośny szkielet, więc warto od razu rozważyć konstrukcję szkieletową i sprawdzić, czy pozostałe typy konstrukcji opisują bardziej "bryłę" (skrzyniowa) albo pojedynczy trzon (kolumnowa).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Konstrukcja szkieletowa to budowa mebla oparta na "szkielecie" z elementów nośnych (np. nogi, łączyny, ramy), które po połączeniu tworzą układ przenoszący obciążenia. Do takiej konstrukcji mocuje się pozostałe części, np. siedzisko taboretu.
Taboret ma stelaż z kilku elementów połączonych w przestrzenny układ (nogi + elementy łączące/stężające). Nie tworzy zamkniętej bryły jak meble skrzyniowe. Nośność i sztywność wynikają z połączeń elementów "szkieletu".
Konstrukcja skrzyniowa ma charakter "korpusu" lub "pudła": dominują powierzchnie/ściany i zamknięta forma (boki, dno, wieńce). Typowe są szafki, komody, skrzynie. Dla taboretu bardziej typowa jest konstrukcja oparta na nogach i łączynach.
Oznacza wybór oprzyrządowania, które ułatwia ustawienie wielu elementów w poprawnych pozycjach i kątach oraz zapewnia docisk podczas łączenia. Liczy się powtarzalność, stabilne bazowanie elementów i możliwość kontroli geometrii stelaża.
Najczęściej są to nogi oraz elementy łączące (łączyny, oskrzynienie, poprzeczki lub stężenia), które usztywniają całość. Na stelażu mocuje się siedzisko. Dokładny układ zależy od konstrukcji wyrobu i technologii łączenia.
Tak, bo w meblarstwie wiele rozwiązań wykorzystuje ramy, ale nie każdy wyrób z elementami ramowymi jest klasyfikowany jako "konstrukcja ramowa". Taboret ma zwykle przestrzenny stelaż (nogi + łączyny), co częściej przypisuje się do konstrukcji szkieletowej.
Częsty błąd to ocenianie po wyglądzie pojedynczego elementu zamiast po całej zasadzie przenoszenia obciążeń. Inny błąd to mylenie nazw (ramowa/szkieletowa) bez znajomości definicji. Warto analizować: czy dominuje szkielet, czy korpus ("skrzynia").
Są szczególnie potrzebne przy produkcji seryjnej, gdy liczy się powtarzalność geometrii i tempo montażu. Urządzenia ograniczają rozrzut wymiarów, ułatwiają utrzymanie kątów i docisk, a także zmniejszają ryzyko błędów podczas łączenia elementów stelaża.
W praktyce sprawdza się stabilność (brak kołysania), zgodność przekątnych/rozstawów, prostopadłość i równoległość elementów oraz jakość połączeń (brak szczelin, odpowiedni docisk). Kontrola geometrii jest kluczowa, bo błędy kumulują się w kolejnych operacjach.
Ucz się definicji typów konstrukcji (szkieletowa, skrzyniowa itd.) i łącz je z przykładami wyrobów. Ćwicz rozpoznawanie konstrukcji na podstawie opisu stelaża/korpusu. Dodatkowo powtórz podstawowe operacje montażowe i cel stosowania oprzyrządowania stanowiskowego.
info

Statystycznie 60% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że stelaż taboretu jest typowym przykładem wyrobu o konstrukcji szkieletowej: składa się z połączonych elementów (np. nogi, oskrzynienie/łączyny), które tworzą nośny "szkielet".

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z konstrukcji mebli i klasyfikacji wyrobów
  • Instrukcje stanowiskowe/technologiczne montażu taboretów w zakładach meblarskich
  • Podręczniki z technologii drewna i procesów wytwarzania mebli (działy: konstrukcje, montaż)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego