Toczenie (nacinanie) gwintu wewnętrznego na tokarce wymaga narzędzia, które spełnia dwa warunki: po pierwsze musi wejść do otworu (pracować w przestrzeni ograniczonej średnicą otworu), a po drugie musi mieć geometrię ostrza odpowiadającą profilowi gwintu (np. odpowiedni kąt wierzchołkowy i kształt krawędzi skrawającej). W praktyce jest to zwykle nóż typu wytaczarskiego (na wysięgniku), przystosowany do toczenia gwintów.
Odpowiedź "C" wskazuje na rysunek, na którym przedstawiono właśnie taki nóż do gwintów wewnętrznych, czyli narzędzie pracujące od środka otworu i umożliwiające wykonanie zarysu gwintu w materiale.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, ponieważ odpowiadają narzędziom o innym przeznaczeniu lub geometrii:
- Narzędzia do gwintu zewnętrznego mają geometrię i ustawienie typowe dla pracy na powierzchni zewnętrznej wałka; nie rozwiązuje to problemu dostępu do wnętrza otworu.
- Noże do przecinania/rowkowania mają wąską, prostą krawędź do wykonywania rowków lub odcinania detalu, a nie do kształtowania profilu gwintu.
- Noże do toczenia wzdłużnego (zgrubne/wykańczające) służą do nadawania średnic i powierzchni walcowych lub stożkowych; sam "ostry czubek" nie oznacza jeszcze, że narzędzie jest gwintowe.
Wskazówka egzaminacyjna: przy gwincie wewnętrznym zawsze zadaj sobie pytanie "czy narzędzie fizycznie zmieści się w otworze i czy ma profil gwintu?". To pozwala szybko odróżnić nóż do gwintów wewnętrznych od podobnych, ale nieodpowiednich narzędzi.
