Gleba kwaśna (niska wartość pH) sprzyja roślinom kwasolubnym, czyli takim, które najlepiej rosną i najłatwiej pobierają składniki pokarmowe właśnie w warunkach obniżonego pH. Do klasycznych roślin kwasolubnych należą m.in. gatunki z grupy wrzosowatych.
Wrzos pospolity (Calluna vulgaris) jest typową rośliną wrzosowiskową. W praktyce projektowej technik architektury krajobrazu dobiera go do stanowisk o glebach kwaśnych, przepuszczalnych i raczej ubogich, gdzie tworzy zwarte dywany oraz dobrze komponuje się z innymi roślinami wrzosowatymi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Czyściec wełnisty (Stachys byzantina) jest częściej stosowany na rabatach suchych i słonecznych; typowo lepiej funkcjonuje na glebach o odczynie zbliżonym do obojętnego niż na wyraźnie kwaśnych.
- Rozchodnik okazały (Sedum spectabile) to bylina odporna i mało wymagająca, ale kojarzona przede wszystkim ze stanowiskami suchymi i glebami mineralnymi, gdzie odczyn nie musi być kwaśny; wybór go "pod kwaśny odczyn" jest słabiej uzasadniony niż wybór rośliny kwasolubnej.
- Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia) jest typowym przykładem rośliny na stanowiska słoneczne, często polecanej na gleby lżejsze i o odczynie co najmniej obojętnym; na glebach kwaśnych może rosnąć gorzej.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o pH szukaj w odpowiedziach roślin "wrzosowiskowych" (wrzos, wrzośce itp.) albo innych znanych kwasolubnych i unikaj automatycznego wybierania roślin "na suszę", bo to inna cecha siedliska.
